Ewangelia na dziś z 16.09.2026 (Łk 7, 31-35) z komentarzem:
Jezus powiedział do tłumów: «Z kim mam porównać ludzi tego pokolenia? Do kogo są podobni? Podobni są do dzieci przesiadujących na rynku, które głośno przymawiają jedne drugim: „Przygrywaliśmy wam, a nie tańczyliście; biadaliśmy, a wy nie płakaliście”. Przyszedł bowiem Jan Chrzciciel: nie jadł chleba i nie pił wina; a wy mówicie: „Zły duch go opętał”. Przyszedł Syn Człowieczy: je i pije; a wy mówicie: „Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników”. A jednak wszystkie dzieci mądrości przyznały jej słuszność».
Komentarz do Ewangelii na 16 września:
Dzisiejsza Ewangelia pokazuje ludzi podobnych do dzieci, którym trudno dogodzić: „Przygrywaliśmy wam, a nie tańczyliście; biadaliśmy, a wyście nie płakali”. Jan Chrzciciel prowadził surowe życie – został odrzucony. Jezus przyszedł do ludzi, jadł z nimi i przebywał pośród nich – również spotkał się z krytyką. Bóg może przychodzić do człowieka na różne sposoby. Czasem przez radość i pocieszenie, innym razem pozostaje przy nas pośród ciszy, trudności i duchowego strapienia. Ważne, aby nauczyć się rozpoznawać Jego obecność w każdym czasie.
Święty Ignacy Loyola zwracał uwagę na doświadczenie pocieszenia i strapienia. Są chwile, kiedy modlitwa przychodzi łatwo, czujemy pokój, wdzięczność i bliskość Boga. Ale mogą przyjść również dni, kiedy modlitwa staje się trudna, pojawia się zniechęcenie, samotność czy poczucie oddalenia od Boga. Wtedy szczególnie ważna staje się wierność. To, że nie czujemy Boga, nie oznacza, że Boga przy nas nie ma.
Jezus zna zarówno ludzką radość, jak i cierpienie. Dlatego możemy przynosić Mu każdy stan naszego serca. Kiedy jest dobrze – warto dziękować i pamiętać, od Kogo pochodzi dobro. Kiedy przychodzą trudności – nie podejmować pochopnie decyzji pod wpływem zniechęcenia, ale trwać przy Bogu i przypominać sobie chwile, w których doświadczaliśmy Jego bliskości. Wiara dojrzewa wtedy, gdy potrafimy powiedzieć: „Panie, nie czuję Cię teraz, ale wierzę, że nadal jesteś ze mną”.
Na zakończenie spróbuj nazwać to, co obecnie dzieje się w twoim sercu. Jest w nim więcej radości czy smutku, pokoju czy niepokoju, pocieszenia czy strapienia? Nie oceniaj tego. Po prostu przynieś swój obecny stan Jezusowi. Poproś, abyś zarówno w dobrych, jak i trudnych chwilach potrafił rozpoznawać Jego obecność i pozostawać Mu wierny.
🙏 Jezu, naucz mnie odnajdywać Ciebie w każdej chwili mojego życia. Kiedy doświadczam radości i pokoju, daj mi serce pełne wdzięczności. Kiedy przychodzą smutek, samotność i strapienie, pomóż mi nie zwątpić w Twoją obecność. Daj mi wytrwałość i wiarę, abym niezależnie od tego, co czuję, zawsze pozostawał blisko Ciebie. Amen.