Ewangelia na dziś z 09.11.2026 (J 2,13-22) z komentarzem:
Zbliżała się pora Paschy żydowskiej i Jezus przybył do Jerozolimy. W świątyni zastał siedzących za stołami bankierów oraz tych, którzy sprzedawali woły, baranki i gołębie. Wówczas, sporządziwszy sobie bicz ze sznurów, powypędzał wszystkich ze świątyni, także baranki i woły, porozrzucał monety bankierów, a stoły powywracał. Do tych zaś, którzy sprzedawali gołębie, rzekł: „Zabierzcie to stąd i z domu mego Ojca nie róbcie targowiska!”
Uczniowie Jego przypomnieli sobie, że napisano: „Gorliwość o dom Twój pochłonie Mnie”. W odpowiedzi zaś na to Żydzi rzekli do Niego: „Jakim znakiem wykażesz się wobec nas, skoro takie rzeczy czynisz?” Jezus dał im taką odpowiedź: „Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni wzniosę ją na nowo”. Powiedzieli do Niego Żydzi: „Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a Ty ją wzniesiesz w przeciągu trzech dni?”
On zaś mówił o świątyni swego ciała. Gdy zmartwychwstał, przypomnieli sobie uczniowie Jego, że to powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus.
Komentarz do Ewangelii na 9 listopada:
Dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam Jezusa, który stanowczo reaguje na to, co dzieje się w świątyni jerozolimskiej. Widząc handlarzy i bankierów, wypędza ich, przypominając, że dom Jego Ojca nie może być miejscem targowiska. Ta zdecydowana reakcja wypływa z miłości i troski o świętość miejsca spotkania człowieka z Bogiem. Jezus pragnie, aby nic nie przesłaniało nam obecności Ojca. Podobnie jest z naszym życiem duchowym. Czasami przyzwyczajenie, pośpiech i codzienne obowiązki sprawiają, że modlitwa staje się jedynie kolejnym zadaniem do wykonania. Warto więc zapytać siebie: czy moje spotkania z Bogiem są jeszcze żywą relacją, czy może stały się tylko przyzwyczajeniem?
Jezus przypomina nam, że prawdziwa wiara nie polega wyłącznie na zewnętrznych gestach i religijnych obowiązkach. Modlitwa, uczestnictwo we Mszy Świętej i sakramenty są niezwykle cenne, ale powinny prowadzić nas do coraz głębszej miłości i zaufania Bogu. Nie możemy traktować Go jak kogoś, z kim zawieramy umowę, oczekując nagrody za spełnienie określonych praktyk. On pragnie przede wszystkim naszego serca. Czasami potrzebujemy pozwolić Jezusowi uporządkować nasze wnętrze, usunąć z niego egoizm, pychę czy obojętność. Może to być trudne, ale właśnie w ten sposób otwieramy się na prawdziwą przemianę. Pomyśl, co dzisiaj najbardziej przeszkadza ci w szczerym i pełnym miłości spotkaniu z Chrystusem.
W dalszej części Ewangelii Jezus mówi o świątyni swojego ciała, zapowiadając własną śmierć i zmartwychwstanie. Pokazuje w ten sposób, że to On sam jest miejscem najpełniejszego spotkania człowieka z Bogiem. Dzięki Niemu możemy zawsze zwracać się do Ojca, niezależnie od naszych słabości i życiowych doświadczeń. Jezus nie odrzuca człowieka, który przychodzi do Niego z trudnościami, grzechami czy poczuciem zagubienia. Pragnie zamieszkać w naszym sercu i uczynić je miejscem swojej obecności. Nie musimy udawać przed Nim doskonałych. Wystarczy otworzyć się na Jego miłość i pozwolić Mu działać. Spróbuj dzisiaj znaleźć chwilę ciszy i zaprosić Jezusa do tych przestrzeni swojego życia, które najbardziej potrzebują Jego światła.
🙏 Jezu, dziękuję Ci, że z tak wielką miłością troszczysz się o moje serce. Pomóż mi dostrzegać wszystko, co oddala mnie od Ciebie i przesłania Twoją obecność. Oczyść moje wnętrze z egoizmu, pychy i obojętności. Naucz mnie przeżywać modlitwę i sakramenty jako prawdziwe spotkanie z Tobą, a nie jedynie obowiązek. Spraw, aby moje serce stawało się miejscem Twojej obecności, pełnym pokoju, wiary i miłości. Prowadź mnie każdego dnia ku coraz głębszej przyjaźni z Tobą. Amen.