Ewangelia na dziś z 11.11.2026 (Łk 17,11-19) z komentarzem:
Zdarzyło się, że Jezus, zmierzając do Jeruzalem, przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei. Gdy wchodzili do pewnej wsi, wyszło naprzeciw Niego dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka i głośno zawołali: „Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami!” Na ten widok rzekł do nich: „Idźcie, pokażcie się kapłanom!” A gdy szli, zostali oczyszczeni.
Wtedy jeden z nich, widząc, że jest uzdrowiony, wrócił, chwaląc Boga donośnym głosem, padł na twarz u Jego nóg i dziękował Mu. A był to Samarytanin. Jezus zaś rzekł: „Czyż nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? Czy się nie znalazł nikt, kto by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec?” Do niego zaś rzekł: „Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła”.
Komentarz do Ewangelii na 11 listopada:
Dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam Jezusa, który dostrzega cierpienie dziesięciu trędowatych. Ludzie ci byli odrzuceni przez społeczeństwo, skazani na samotność i życie z dala od innych. Kiedy zobaczyli Jezusa, zawołali z nadzieją: „Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami!”. Chrystus nie pozostał obojętny na ich wołanie. Podobnie jest w naszym życiu. Bóg widzi nasze cierpienia, lęki i trudności, nawet te, o których nie potrafimy nikomu powiedzieć. Nie musimy ukrywać przed Nim swoich słabości ani udawać, że ze wszystkim sobie radzimy. Możemy przyjść do Niego z prostą, szczerą modlitwą i powierzyć Mu to, co najbardziej nas boli. Czy potrafię zaufać Jezusowi również wtedy, gdy nie widzę jeszcze rozwiązania swoich problemów?
Trędowaci zostali uzdrowieni dopiero wtedy, gdy wyruszyli w drogę, posłuszni słowom Jezusa. Nie otrzymali wcześniej żadnej gwarancji, że odzyskają zdrowie, a jednak zdecydowali się Mu zaufać. Ta historia przypomina nam, że wiara często wymaga postawienia pierwszego kroku, nawet jeśli nie znamy dalszej drogi. Bóg działa w naszym życiu nie tylko przez wielkie i niezwykłe wydarzenia, ale również przez drobne gesty dobroci. Czasami Jego obecność odkrywamy w życzliwym słowie, niespodziewanej pomocy, spotkaniu z drugim człowiekiem czy sile, która pozwala przetrwać trudny dzień. Warto nauczyć się dostrzegać te małe cuda codzienności. Może właśnie dzisiaj wydarzyło się coś dobrego, za co jeszcze nie zdążyłeś podziękować?
Spośród dziesięciu uzdrowionych tylko jeden powrócił, aby podziękować Jezusowi. Był nim Samarytanin, człowiek uważany przez wielu za obcego. Jego wdzięczność pokazuje, że prawdziwe spotkanie z Bogiem przemienia nie tylko nasze życie, ale także serce. Łatwo przyzwyczajamy się do otrzymywanych darów i zapominamy, jak wiele dobra nas otacza. Zdrowie, bliscy, codzienny chleb czy możliwość rozpoczęcia kolejnego dnia często wydają nam się czymś oczywistym. Tymczasem wdzięczność pomaga dostrzegać Bożą miłość nawet pośród trudności. Nie oznacza to, że musimy cieszyć się z cierpienia, ale że również w trudnych chwilach możemy odnajdywać powody do nadziei. Spróbuj dzisiaj zatrzymać się na chwilę i szczerze podziękować Jezusowi za wszystko, co od Niego otrzymałeś.
🙏 Jezu, dziękuję Ci, że zawsze dostrzegasz moje cierpienie i słyszysz moje wołanie. Naucz mnie ufać Twoim słowom, nawet wtedy, gdy nie rozumiem drogi, którą mnie prowadzisz. Otwórz moje oczy na codzienne dobro i małe cuda, które tak często pozostają niezauważone. Uwolnij moje serce od narzekania i obojętności, a napełnij je wdzięcznością za Twoją miłość. Pomóż mi pamiętać o wszystkich otrzymanych łaskach i nigdy nie zapominać, że jesteś blisko mnie zarówno w radościach, jak i trudnościach. Amen.