Ewangelia na dziś z 12.09.2026 (Łk 6,43-49 ) z komentarzem:
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Nie ma drzewa dobrego, które by wydawało zły owoc, ani też drzewa złego, które by dobry owoc wydawało. Po własnym owocu bowiem poznaje się każde drzewo; nie zrywa się fig z ciernia, ani z krzaka jeżyny nie zbiera się winogron. Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa zło. Bo z obfitości serca mówią jego usta.
Czemu to wzywacie Mnie: «Panie, Panie!», a nie czynicie tego, co mówię? Pokażę wam, do kogo podobny jest każdy, kto przychodzi do Mnie, słucha słów moich i wypełnia je. Podobny jest do człowieka, który buduje dom: wkopał się głęboko i fundament założył na skale. Gdy przyszła powódź, wezbrana rzeka uderzyła w ten dom, ale nie zdołała go naruszyć, ponieważ był dobrze zbudowany.
Lecz ten, kto usłyszał, a nie wypełnił, podobny jest do człowieka, który zbudował dom na ziemi bez fundamentu. Gdy rzeka uderzyła w niego, od razu runął, a ruina owego domu była wielka”.
Komentarz do Ewangelii na 12 września:
Dzisiejsza Ewangelia przypomina, że „nie ma drzewa dobrego, które by wydawało zły owoc”. Jezus zachęca nas, abyśmy nie zatrzymywali się jedynie na tym, co widoczne na pierwszy rzut oka. Bardzo łatwo przykleić komuś etykietę i wydać szybki osąd na podstawie jednego zachowania czy decyzji. Tymczasem za ludzkimi wyborami często kryje się historia, której nie znamy – doświadczenia, lęki, zmagania i intencje. Warto przypomnieć sobie, jak sami czuliśmy się wtedy, gdy ktoś niesprawiedliwie nas ocenił. Czy potrafimy dawać innym tę wyrozumiałość, której sami potrzebujemy?
Jezus zwraca również uwagę na zgodność słów z czynami: „Czemu to wzywacie Mnie: «Panie, Panie», a nie czynicie tego, co mówię?” Wiara nie może kończyć się na deklaracjach. Najbardziej przekonujące świadectwo dajemy sposobem, w jaki traktujemy innych, dotrzymujemy słowa, przebaczamy i pomagamy. Możemy pięknie mówić o miłości, ale dopiero nasze codzienne decyzje pokazują, ile z tych słów rzeczywiście znajduje się w naszym sercu.
Dlatego Jezus porównuje życie człowieka do domu. Każdego dnia dokładamy kolejne elementy tej budowli poprzez swoje decyzje, słowa i czyny. Jeżeli fundamentem jest Chrystus i Jego Słowo, dom może przetrwać również wtedy, gdy przyjdą życiowe burze. To właśnie trudności często pokazują, na czym naprawdę budujemy. Jak reaguję, gdy coś idzie nie po mojej myśli? Czy pojawiają się wtedy owoce cierpliwości, łagodności i zaufania, czy raczej gniew i zniechęcenie?
Na zakończenie poproś Jezusa, aby pokazał ci, jakie owoce wydaje obecnie twoje życie. Nie po to, aby się osądzać, ale aby zobaczyć, co warto zmienić. Powierz Mu swoje słowa, decyzje i relacje. Niech On będzie fundamentem, na którym każdego dnia będziesz budować.
🙏 Panie Jezu, pomóż mi budować moje życie na Tobie i Twoim Słowie. Spraw, aby moje czyny były zgodne z tym, w co wierzę i co mówię. Chroń mnie przed pochopnym osądzaniem innych. Niech moje życie wydaje dobre owoce – cierpliwość, łagodność, wierność i miłość – które będą przynosiły dobro ludziom spotykanym na mojej drodze. Amen.