Grzech Idolatrii – zagrożenia duchowe

Grzech idolatrii to grzech bałwochwalstwa. Przykładem takiego grzechu może być zabobon, który wg św. Tomasza z Akwinu (Summa teologiczna, 2-2, q. 94, a. 1-2) jest niewłaściwą postawą religijną, która otwiera na ingerencje demoniczne.

Grzech ten bliski jest także grzechowi przeciwko Duchowi Świętemu. W Ewangelii św. Mateusza Jezus zwraca się do nas:

Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie; i kto nie zbiera ze Mną, rozprasza. Dlatego powiadam wam: Każdy grzech i bluźnierstwo będą odpuszczone ludziom, ale bluźnierstwo przeciwko Duchowi nie będzie odpuszczone. Jeśli ktoś powie słowo przeciw Synowi Człowieczemu, będzie mu odpuszczone, lecz jeśli powie przeciw Duchowi Świętemu, nie będzie mu odpuszczone ani w tym wieku, ani w przyszłym (Mt 12,30-32).

Tymi słowami Jezus pokazuje stanowczość Stwórcy wobec tych, którzy w pełni świadomie i w pełni dobrowolnie odrzucają Boga. Grzech ten nazywany jest też potocznie grzechem faryzeuszy, bowiem św. Łukasz wspomina:

Kiedy wielotysięczne tłumy zebrały się koło Niego, tak że jedni cisnęli się na drugich, zaczął mówić najpierw do swoich uczniów: Strzeżcie się kwasu, to znaczy obłudy faryzeuszów (Łk 12,1).

W praktyce grzech ten można określić, jako przypisywanie sobie władzy większej od tej jaką ma Pan Bóg. Stawiania siebie, swojego ciała, ludzkich możliwości, ludzkiego potencjału, ludzkich zdolności, ludzkich technik i praktyk za lepsze, “wyższe” czy wartościowsze od tych, które pochodzą od Boga.

Zatem wiara w placebo będzie grzechem przeciw Bogu, gdyż stawiamy wyżej coś, co już u samej postawy ma korzeń grzechu kłamstwa. Podobnie będzie z magią, gdzie zamiast zawierzyć Stwórcy, zawierzamy innym mocom. Tym samym zagrożeniem tego grzechu będą inne praktyki, które odwołują się do magicznych mocy, energii, kanałów itp. Tak więc każdy, kto posługuje się wahadełkiem, kartami tarota, udaje się z prośbą o pomoc do wróżbitów, magów, uzdrowicieli, wróżących z kart lub tych, którzy mówią, że działają za pośrednictwem ducha – przewodnika, wyraża w ten sposób swój brak wiary w miłość Boga i otwiera się na działanie złych duchów. Pismo Święte jednoznacznie potępia praktyki okultystyczne jako grzechy, które wykluczają ludzi z Królestwa Bożego (Ga 5,20; Ap 9,21; 22,15).

Zagrożenia duchowe są dlatego tak istotnym tematem w życiu każdego chrześcijanina, bowiem atakują one nie tylko w nasze ziemskie życie, ale przede wszystkim życie wieczne. Współczesna epidemia rozmaitych praktyk kultu człowieka i dążenia do jego samourzeczywistnienia jest zwodniczym sposobem szatana na skuteczne przecięcie relacji człowieka z Bogiem jeszcze tu na Ziemi.

Wyróżniamy sześć grzechów przeciw Duchowi Świętemu:

1. Grzeszyć zuchwale w nadziei miłosierdzia Bożego.
2. Rozpaczać albo wątpić w łaskę Bożą.
3. Sprzeciwiać się uznanej prawdzie chrześcijańskiej.
4. Zazdrościć lub nie życzyć bliźniemu łaski Bożej.
5. Mieć zatwardziałe serce na zbawienne natchnienia.
6. Umyślnie zaniedbywać pokutę aż do śmierci.

 

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *