Ewangelia na dziś z 16.11.2026 (Łk 18,35-43) z komentarzem:
Kiedy Jezus przybliżał się do Jerycha, jakiś niewidomy siedział przy drodze i żebrał. Gdy usłyszał przeciągający tłum, wypytywał się, co to się dzieje. Powiedzieli mu, że Jezus z Nazaretu przechodzi. Wtedy zaczął wołać: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Ci, co szli na przedzie, nastawali na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!»
Jezus przystanął i kazał przyprowadzić go do siebie. A gdy się przybliżył, zapytał go: «Co chcesz, abym ci uczynił?» On odpowiedział: «Panie, żebym przejrzał». Jezus mu odrzekł: «Przejrzyj, twoja wiara cię uzdrowiła». Natychmiast przejrzał i szedł za Nim, wielbiąc Boga. Także cały lud, który to widział, oddał chwałę Bogu.
Komentarz do Ewangelii na 16 listopada:
Dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam niewidomego człowieka, który siedząc przy drodze, słyszy, że zbliża się Jezus. Nie może Go zobaczyć, ale wierzy, że spotkanie z Nim może odmienić jego życie. Zaczyna więc wołać z całych sił, prosząc o miłosierdzie. Jego postawa przypomina nam, że wiara rodzi się z nadziei i pragnienia spotkania z Bogiem. Każdy z nas nosi w sercu jakieś trudności, cierpienia i niespełnione pragnienia. Czasami czujemy się bezradni i nie wiemy, gdzie szukać pomocy. Jezus zaprasza nas, abyśmy właśnie wtedy zwracali się do Niego z ufnością. Czy potrafię szczerze powiedzieć Mu o tym, co najbardziej mnie boli?
Ludzie idący przed Jezusem próbowali uciszyć niewidomego, ale on nie zrezygnował. Im bardziej kazano mu milczeć, tym głośniej wołał o pomoc. W naszym życiu również pojawiają się przeszkody, które mogą osłabiać wiarę. Czasami są to opinie innych ludzi, codzienne troski, a niekiedy własne wątpliwości i przekonanie, że nie zasługujemy na Bożą uwagę. Tymczasem Jezus nie odrzuca nikogo, kto szczerze Go szuka. Słyszy nawet najcichszą modlitwę i zna pragnienia, których nie potrafimy wyrazić słowami. Nie pozwólmy, aby lęk czy zniechęcenie oddalały nas od Boga. Warto wytrwale trwać przy Nim, nawet wtedy, gdy droga wiary staje się trudna.
Najpiękniejszym momentem tej historii jest chwila, w której Jezus zatrzymuje się i pyta niewidomego: „Co chcesz, abym ci uczynił?”. Chrystus zna jego cierpienie, a jednak pragnie usłyszeć osobistą odpowiedź. Podobnie zwraca się dzisiaj do każdego z nas. Zaprasza nas do szczerej rozmowy, w której możemy wypowiedzieć swoje najgłębsze potrzeby. Niewidomy odzyskał wzrok, ale otrzymał także coś więcej – nowe życie, które postanowił przeżywać, idąc za Jezusem. My również potrzebujemy uzdrowienia duchowego, aby dostrzegać Bożą obecność, dobro drugiego człowieka i sens codziennych doświadczeń. Spróbuj dzisiaj zatrzymać się na chwilę i odpowiedzieć Jezusowi na Jego pytanie: czego najbardziej pragniesz, aby dokonał w twoim życiu?
🙏 Jezu, dziękuję Ci, że nigdy nie przechodzisz obojętnie obok mojego cierpienia i zawsze słyszysz moje wołanie. Naucz mnie zwracać się do Ciebie z ufnością, nawet wtedy, gdy pojawiają się trudności i zwątpienie. Otwórz moje oczy na Twoją obecność i dobro, które każdego dnia mnie otacza. Uwolnij moje serce od lęku, zniechęcenia i wszystkiego, co oddala mnie od Ciebie. Pomóż mi wytrwale iść za Tobą, dostrzegać Twoją miłość i z wdzięcznością przyjmować otrzymane łaski. Amen.