Grzech idolatrii to grzech bałwochwalstwa. Przykładem takiego grzechu może być zabobon, który wg św. Tomasza z Akwinu (Summa teologiczna, 2-2, q. 94, a. 1-2) jest niewłaściwą postawą religijną, która otwiera na ingerencje demoniczne. Czytaj dalej „Grzech Idolatrii – zagrożenia duchowe”
Taekwondo – zagrożenia duchowe
Taekwondo (kor. tae – stopa, kwon – pięść, do – droga/metoda uzyskania określonego stanu intuicji, wynikająca z filozofii życia) – usportowiona sztuka walki wywodząca się z Korei, wywodząca się z tradycyjnych starokoreańskich sztuk walki (w tym taekkyeon i subak). Pierwsze wzmianki o uprawianiu elementów walki taekwondo zostały znalezione na buddyjskich płaskorzeźbach, powstałych tuż przed przyjściem Chrystusa. Jego istotą jest oddanie ciała kontroli umysłu, aby zmaksymalizować wykorzystanie wszystkich jego części; według filozofii taekwondo jest to najdojrzalsza droga do ukształtowania samego siebie. Czytaj dalej „Taekwondo – zagrożenia duchowe”
Eurytmia – zagrożenia duchowe
Eurytmia – opracowany przez Rudolfa Stainera sposób poruszania się, skoordynowany z rytmem muzyki, przy jednoczesnej recytacji odpowiednich tekstów (swoją formą przypomina balet). Stanowi połączenie ludzkiej mowy, specjalnych gestów i ruchów tanecznych. Określana też jako widziana mowa lub mowa widzialna w ludzkim ruchu. Czytaj dalej „Eurytmia – zagrożenia duchowe”
Horoskopy – zagrożenia duchowe
Horoskopy (gr. hora – czas; scopos – obserwator) – przepowiednia sporządzona na podstawie konstelacji gwiazd w określonym momencie czasowym. Dotyczy ona najczęściej znaczących wydarzeń w ludzkim życiu, ale także w celu poznania charakteru i przeznaczenia człowieka. Interpretacja ta opiera się w całości o światopogląd astrologiczny, w której pod uwagę bierze się rzekome istnienie bliżej nieokreślonych fluidów (energii) kosmicznych mających wpływ na życie i losy człowieka. Założenia te mają charakter religijny, w swoich założeniach bazują na ezoterycznym obrazie świata. Czytaj dalej „Horoskopy – zagrożenia duchowe”
Irydologia – zagrożenia duchowe
Irydologia (irisologia) – dziedzina paramedyczna, badająca powiązanie pomiędzy stanami chorobowymi organizmu, a zmianą tęczówki oczu. Często utożsamiana z irydodiagnostyką (irydotroniką, iriskopią) – metodą wykrywania chorób na podstawie zmian, które zachodzą w tęczówce oka; przypisuje ona konkretne miejsca na tęczówce do konkretnych narządów wewnętrznych. Wg irydologów, zaburzone funkcjonowanie danego narządu, uwidacznia się na tęczówce oka w postaci zmian jej zabarwienia, plamkach, kropkach, cieniach i innych kształtach. Czytaj dalej „Irydologia – zagrożenia duchowe”
Bioenergoterapia – zagrożenia duchowe
Bioenergoterapia (bioterapia, energoterapia, healing) – jedna z najpopularniejszych metod medycyny niekonwencjonalnej. Jej istotą – według zwolenników tej praktyki – jest przekazywanie pacjentowi energii, w którą ma być wyposażony bioenergoterapeuta (bioterapeuta, energoterapeuta, biotronik, healer). Czytaj dalej „Bioenergoterapia – zagrożenia duchowe”
Aikido – zagrożenia duchowe
Aikido (jap. ai – harmonia, ki – energia, dō – metoda) – ucywilizowana i usportowiona sztuka walki wywodząca się z Japonii, mająca swoje korzenie w starojapońskich walkach budo.
Jej istotą jest zminimalizowanie wkładu własnych sił, przy jednoczesnym maksymalnym wykorzystaniu sił przeciwnika, którego wg zasad aikido nazywa się osobą błądzącą. Czytaj dalej „Aikido – zagrożenia duchowe”
Pierścień Atlantów – zagrożenia duchowe
Około 1860 roku francuski egiptolog markiz d’Agrain znalazł w grobowcu w Dolinie Królów w Egipcie pierścień wykonany z asuańskiej kamionki. Wyryty na nim znak nie pasował do tradycji egipskiej: przedstawiał trzy wydłużone i trzy mniejsze prostokąty oraz dwa trójkąty równoramienne, które zamykały całą kompozycję. Jako, że ciężko było przypisać którejkolwiek z cywilizacji wyrycie takiego symbolu, zaczęła krążyć pogłoska, że pierścień ten mogła stworzyć cywilizacja Atlantów. Egiptowi przypisano wówczas rolę spadkobiercy zatopionej Atlantydy. Pierścień zatem nazwano pierścieniem Atlantów. Czytaj dalej „Pierścień Atlantów – zagrożenia duchowe”
Joga – zagrożenia duchowe
Joga (sans. judż – powściągać, ujarzmiać, połączyć) – technika ascezy i metody medytacji, będąca częścią systemu filozofii indyjskiej, praktykowana również w buddyzmie. Sięga korzeniami do hinduskich upaniszad, pochodzących z 1000 przed Chrystusem, które podają: Zjednocz światło wewnątrz ciebie ze światłem Brahmana. Celem jest określony rodzaj zbawienia, poprzez wyzwolenie z wszelkich uwarunkowań świata materialnego (pełnego cierpienia i śmierci). Jest praktyką duchową, w której przez skupienie, medytację i ascezę człowiek ma osiągnąć stan wyzwolenia, oświecenia. Czytaj dalej „Joga – zagrożenia duchowe”
Ewangelia na 7 luty 2016 z komentarzem
Ewangelia z dnia 07.02.2016, (Łk 5,1-11) z komentarzem:
Zdarzyło się raz, gdy tłum cisnął się do Jezusa, aby słuchać słowa Bożego, a On stał nad jeziorem Genezaret, zobaczył dwie łodzie, stojące przy brzegu; rybacy zaś wyszli z nich i płukali sieci. Wszedłszy do jednej łodzi, która należała do Szymona, poprosił go, żeby nieco odbił od brzegu. Potem usiadł i z łodzi nauczał tłumy.
Gdy przestał mówić, rzekł do Szymona: „Wypłyń na głębię i zarzućcie sieci na połów”. A Szymon odpowiedział: „Mistrzu, całą noc pracowaliśmy i niceśmy nie ułowili. Lecz na Twoje słowo zarzucę sieci”. Skoro to uczynili, zagarnęli tak wielkie mnóstwo ryb, że sieci ich zaczynały się rwać. Skinęli więc na wspólników w drugiej łodzi, żeby im przyszli z pomocą. Ci podpłynęli i napełnili obie łodzie, tak że się prawie zanurzały.
Widząc to Szymon Piotr przypadł Jezusowi do kolan i rzekł: „Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiek grzeszny”. I jego bowiem, i wszystkich jego towarzyszy w zdumienie wprawił połów ryb, jakiego dokonali; jak również Jakuba i Jana, synów Zebedeusza, którzy byli wspólnikami Szymona. Lecz Jezus rzekł do Szymona: „Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił”. I przyciągnąwszy łodzie do brzegu, zostawili wszystko i poszli za Nim.
Komentarz do Ewangelii Niedzielnej
Na początku Ewangelii obserwujemy dwie równolegle się dziejące historie. Z jednej strony tłum ludzi cisnących się do Jezusa, każdy chce być jak najbliżej, chce słyszeć co Jezus będzie mówił, chce widzieć. Z drugiej strony rybacy, którzy kończą nocną pracę, brudni, zmęczeni. Z doświadczeniem porażki, bo nic nie złowili.
Tłum nie jest zainteresowany rybakami. Rybacy nie interesują się tłumem. Jezus widzi tłum i widzi pustą łudź. Za chwilę obie te historie połączą się w jedno.
Szymon ma to czego Jezus potrzebuje, pustą łódź. Ale rybak zajęty swoja pracą tego nie widzi, to Jezus podchodzi do Niego i prosi o pomoc. Następuje pierwszy cud, cud spotkania. Zastanów się czy w twoim życiu zdarzyła się podobna historia, gdy porażka stała się szansą na spotkanie z Bogiem.
Drugi cud następuje, gdy Szymon na słowo Jezusa zarzuca sieci i łowi mnóstwo ryb. Jest to cud na miarę rybaków, bo każdy rybak wie, że łowienie ryb w ciągu dnia jest zupełnie pozbawione sensu.
Doskonale wiedział o tym Szymon. Wiedział również że Jezus rybakiem nie jest i nigdy z połowu ryb nie zarabiał na życie – mimo to Go posłuchał, a ty byś posłuchał…
Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl