Miesiąc: listopad 2016

Ewangelia z 12.11.2016 wg św. Łukasza 18, 1-8 z komentarzem:

Jezus opowiedział swoim uczniom przypowieść o tym, że zawsze powinni modlić się i nie ustawać: «W pewnym mieście żył sędzia, który Boga się nie bał i nie liczył się z ludźmi. W tym samym mieście żyła wdowa, która przychodziła do niego z prośbą: „Obroń mnie przed moim przeciwnikiem”.

Przez pewien czas nie chciał; lecz potem rzekł do siebie: „Chociaż Boga się nie boję ani z ludźmi się nie liczę, to jednak, ponieważ naprzykrza mi się ta wdowa, wezmę ją w obronę, żeby nie przychodziła bez końca i nie zadręczała mnie”».

I Pan dodał: «Słuchajcie, co ten niesprawiedliwy sędzia mówi. A Bóg, czyż nie weźmie w obronę swoich wybranych, którzy dniem i nocą wołają do Niego, i czy będzie zwlekał w ich sprawie? Powiadam wam, że prędko weźmie ich w obronę. Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?»

Komentarz do Ewangelii 12 listopada:

„Słuchajcie, co ten niesprawiedliwy sędzia mówi”! Czasem stajemy przed ludźmi mającymi władzę. Być może nawet tak złowrogimi jak ten sędzia, któremu wydawało się, że stoi ponad prawem. Jezus jednak mówi, że nawet uboga wdowa może swoją determinacją złamać niechętną postawę takich osób. Ale łatwiej jest się przestraszyć, niż wykazywać się odwagą tej kobiety. Kiedy budzi się w tobie odwaga? Do czego ją wykorzystujesz?

Bóg też jest Sędzią, Władcą i Panem. Ale całkowicie innym niż ten niesprawiedliwy sędzia z przypowieści. Bóg patrzy bowiem na nas jak na „swoich wybranych”. Na ciebie też. On cię wybrał do życia. I to życia wiecznego. Dobrze więc jest stawać przed Nim z szacunkiem, ale warto, aby było w tym więcej miłości niż bojaźni. Bo nie stajesz przed srogim Ojcem, ale przed kochającym Tatą. On uczyni tylko to, co dobre…

Bóg chce wysłuchiwać twoich próśb, jeśli tylko nie pragniesz w nich czegoś szkodliwego dla siebie lub innych. Czy jednak Jezus znajduje w tobie wiarę w takiego Boga Ojca? Możesz się nad tym zastanowić, słuchając jeszcze raz fragmentu Ewangelii… Na koniec proś Ojca o cokolwiek, czego teraz ci naprawdę potrzeba. I zaufaj Mu – Jego odpowiedź będzie najlepszą z możliwych…

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 11.11.2016 wg św. Łukasza 17, 26-37 z komentarzem:

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Jak działo się za dni Noego, tak będzie również za dni Syna Człowieczego: jedli i pili, żenili się i za mąż wychodziły aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki; nagle przyszedł potop i wygubił wszystkich. Podobnie jak działo się za czasów Lota: jedli i pili, kupowali i sprzedawali, sadzili i budowali, lecz w dniu, kiedy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba deszcz ognia i siarki i wygubił wszystkich; tak samo będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawi.

W owym dniu kto będzie na dachu, a jego rzeczy w mieszkaniu, niech nie schodzi, by je zabrać; a kto na polu, niech również nie wraca do siebie. Przypomnijcie sobie żonę Lota. Kto będzie się starał zachować swoje życie, straci je; a kto je straci, zachowa je.

Powiadam wam: Tej nocy dwóch będzie na jednym posłaniu: jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony. Dwie będą mleć razem: jedna będzie wzięta, a druga zostawiona». Pytali Go: «Gdzie, Panie?» On im odpowiedział: «Gdzie jest padlina, tam zgromadzą się i sępy».

Komentarz do Ewangelii 11 listopada:

To obraz przyjścia Jezusa na końcu czasów, ale też obraz przyjścia Jezusa do każdego z nas. Te mocne słowa nie mają przestraszyć, ale obudzić, wyrwać ze swoistego uśpienia, z przekonania, że jesteś panem swojego życia i wszystko masz pod kontrolą. Bóg może w każdej chwili wejść w nasze życie. Trzeba o tym pamiętać.

Nie chodzi o to, by żyć w ustawicznym stanie napięcia i czujności, ale o wolność od zbytniego związania z tym światem. Dlatego słyszymy zalecenie, żeby nie wracać po „swoje rzeczy”, bo nie one są ważne. Podobnie jak nieskuteczne są starania, żeby własnymi siłami zachować swoje życie.

Jest tu też jakaś tajemnica Bożego działania, której nie przenikniemy – dlaczego ktoś jest wzięty, a ktoś zostawiony. Każdy potraktowany jest indywidualnie. Tylko Bóg wie, dlaczego komuś daje czas, a kogoś już zabiera. Cel i kres naszego życia to spotkanie z Jezusem twarzą w twarz. Nie ważne, czy nastąpi szybciej czy później, ważne, żebyśmy byli na nie gotowi.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 10.11.2016 wg św. Łukasza 17, 20-25 z komentarzem:

Jezus zapytany przez faryzeuszów, kiedy przyjdzie królestwo Boże, odpowiedział im: «Królestwo Boże nie przyjdzie dostrzegalnie; i nie powiedzą: „Oto tu jest” albo: „Tam”. Oto bowiem królestwo Boże pośród was jest».

Do uczniów zaś rzekł: «Przyjdzie czas, kiedy zapragniecie ujrzeć choćby jeden z dni Syna Człowieczego, a nie zobaczycie. Powiedzą wam: „Oto tam” lub: „Oto tu”. Nie chodźcie tam i nie biegnijcie za nimi.

Bo jak błyskawica, gdy zabłyśnie, świeci od jednego krańca widnokręgu aż do drugiego, tak będzie z Synem Człowieczym w dniu Jego. Wpierw jednak musi wiele wycierpieć i być odrzuconym przez to pokolenie».

Komentarz do Ewangelii 10 listopada:

W Opowieściach z Narnii Aslan, który uosabia Chrystusa, jest lwem. Jest potężny, majestatyczny, groźny. A jednocześnie jest dobry i ciepły, daje poczucie bezpieczeństwa. Co najważniejsze jednak – nie daje się ujarzmić. Jest zawsze wolny. Przychodzi wtedy, kiedy chce. Ale zawsze czuć, że jest gdzieś obecny.

Może taki właśnie jest Jezus. Stale wymykający się ludziom, a jednocześnie stale obecny. Nie dający się złapać ludzkim „małym rozumkom”, chciwie pragnącym Go zamknąć w klatce. Jest jak błyskawica. Potężna, majestatyczna, ale też nieprzewidywalna.

Królestwo Boże też pozostanie dla ludzi tajemnicą. Musi takie być, bo jest inne od naszych królestw. Choćbyś wyobrażał je sobie jako najpiękniejszy zamek ze szlachetnych kamieni górujący nad potężnym miastem, to wiedz, że ono jest zupełnie inne. Całe szczęście. Święty Augustyn mówił, że jeśli zrozumiałeś Boga, to nie jest Bóg. Jeśli wydaje Ci się, że już wszystko o Nim wiesz, to wiedz, że On właśnie wymknął Ci się z rąk. Ale pozwól Mu być wolnym. Tylko wtedy będzie prawdziwym, obecnym przy Tobie Bogiem.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 9.11.2016 wg św. Jana 2, 13-22 z komentarzem:

Zbliżała się pora Paschy żydowskiej i Jezus udał się do Jerozolimy. W świątyni napotkał tych, którzy sprzedawali woły, baranki i gołębie, oraz siedzących za stołami bankierów. Wówczas sporządziwszy sobie bicz ze sznurków, powypędzał wszystkich ze świątyni, także baranki i woły, porozrzucał monety bankierów, a stoły powywracał. Do tych zaś, którzy sprzedawali gołębie, rzekł: «Weźcie to stąd, a nie róbcie z domu mego Ojca targowiska».

Uczniowie Jego przypomnieli sobie, że napisano: «Gorliwość o dom Twój pożera Mnie». W odpowiedzi zaś na to Żydzi rzekli do Niego: «Jakim znakiem wykażesz się wobec nas, skoro takie rzeczy czynisz?» Jezus dał im taką odpowiedź: «Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzech dniach wzniosę ją na nowo».

Powiedzieli do Niego Żydzi: «Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a Ty ją wzniesiesz w przeciągu trzech dni?» On zaś mówił o świątyni swego Ciała. Gdy więc zmartwychwstał, przypomnieli sobie uczniowie Jego, że to powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus.

Komentarz do Ewangelii 9 listopada:

Na Święto Paschy przybywały do Jerozolimy tłumy wiernych. Składano ofiary, wcześniej kupione od sprzedawców. W świątyni musiał więc panować hałas, krzątanina i nawoływania przekupniów. Pielgrzymom zależało na korzystnym zakupie, a handlującym na najlepszym zysku. Wydawać się, że może jedynym celem była udana transakcja, a nie oddanie czci Bogu.

Jezus nie godzi się z taką sytuacją. Wypędza kupców, których obecność w Świątyni wprowadza zamęt. Oczyszcza Świątynię. Wskazuje na Swoje Ciało, które najpierw uległo zniszczeniu przez śmierć na Krzyżu, a potem Zmartwychwstało. I jest miejscem obecności Boga.

A jakie jest dziś Twoje serce? Czy jest przepełnione modlitwą, obecnością Boga? A może jest pełne hałasu, zamętu, może nawet przypomina targowisko, w którym ciężko usłyszeć głos Boga? Może są w Twoim sercu takie miejsca, które wymagają interwencji Jezusa, Jego oczyszczenia, uzdrowienia? Poproś dziś Jezusa, aby oczyszczał twoje serce. Nie bój się wpuścić Go szczególnie w te miejsca, które może zagłuszył już zgiełk tego świata. Zaproś Go dziś do świątyni swojego serca, swojego ciała.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 8.11.2016 wg św. Łukasza 17, 7-10 z komentarzem:

Jezus powiedział do swoich apostołów: «Kto z was, mając sługę, który orze lub pasie, powie mu, gdy on wróci z pola: „Pójdź i siądź do stołu?”

Czy nie powie mu raczej: „Przygotuj mi wieczerzę, przepasz się i usługuj mi, aż zjem i napiję się, a potem ty będziesz jadł i pił?”. Czy dziękuje słudze za to, że wykonał to, co mu polecono?

Tak mówcie i wy, gdy uczynicie wszystko, co wam polecono: „Słudzy nieużyteczni jesteśmy; wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać”».

Komentarz do Ewangelii 8 listopada:

Czy miałeś kiedyś wrażenie, że robisz jakąś rzecz tylko po to, abyś czuł się potrzebny? Czy trudzisz się nad czymś nie dlatego, że musi to zostać wykonane, ale żeby inni cię lubili i akceptowali? Czy zrobiłeś ostatnio coś bezinteresownego jako wyraz miłości?

Nie ma ludzi niezastąpionych. Ty też czasem potrzebujesz coś otrzymać, choćby wydawało ci się, że jest inaczej. Czy potrafisz być czasem nieużyteczny? Czy umiesz zgodzić się na siebie odczuwającego brak i potrzebującego? Jeśli tak, to w jaki sposób przyjmujesz pomoc? Dziękujesz?

Mogę dać tylko to, co otrzymam, gdyż sam z siebie nic nie mam. Jeśli nie otrzymam, nie będę miał z czego dać. Przypomina to trochę światłowód. Mogę przekazywać ludziom Boże światło albo ludzką nienawiść. A co ty przekazujesz ludziom i skąd to bierzesz? Na zakończenie modlitwy wyraź w sercu własnymi słowami to, co usłyszałeś w Ewangelii: „Słudzy nieużyteczni jesteśmy; wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać”.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 7.11.2016 wg św. Łukasza 17, 1-6 z komentarzem:

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Niepodobna, żeby nie przyszły zgorszenia; lecz biada temu, przez którego przychodzą.

Byłoby lepiej dla niego, gdyby kamień młyński zawieszono mu u szyi i wrzucono go w morze, niż żeby miał być powodem grzechu jednego z tych małych. Uważajcie na siebie.

Jeśli brat twój zawini, upomnij go; i jeśli żałuje, przebacz mu. I jeśliby siedem razy na dzień zawinił przeciw tobie i siedem razy zwróciłby się do ciebie, mówiąc: „Żałuję tego”, przebacz mu».

Apostołowie prosili Pana: «Przymnóż nam wiary». Pan rzekł: «Gdybyście mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, powiedzielibyście tej morwie: „Wyrwij się z korzeniem i przesadź się w morze”, a byłaby wam posłuszna».

Komentarz do Ewangelii 7 listopada:

Są ludzie, którym nie możesz przebaczyć, mimo że bardzo chcesz; urazy, których nie możesz darować, choć bardzo się starasz. Przebaczenie musi wypływać z serca, a serce nie pozwala się zmuszać. Nie można rozkazywać sercu, tak samo jak nie można słowami zmusić drzewa, żeby się przeniosło w inne miejsce.

Zastanów się przez chwilę: Czy wierzysz, że Bóg cię kocha? Że jest dobry i miłosierny? Czy wierzysz że On tobie zawsze i wszystko przebaczy, jeżeli tylko o to poprosisz?

Kiedy spotkasz miłość – chcesz ją odwzajemnić, kiedy spotka cię radość i dobro – chcesz je dzielić z innymi. Gdy sercem uwierzysz, że miłosierny Bóg daje ci swoje przebaczenie, będziesz w stanie dać przebaczenie drugiemu człowiekowi.

Poproś dziś dobrego Boga o łaskę wiary w Jego miłość i miłosierdzie. O łaskę takiej wiary, która przesadza drzewa, przenosi góry, a nawet pozwala przebaczać.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 5.11.2016 wg św. Łukasza 16, 9-15 z komentarzem:

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Pozyskujcie sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, aby gdy wszystko się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków. Kto w drobnej rzeczy jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny; a kto w drobnej rzeczy jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nieuczciwy będzie.

Jeśli więc w zarządzie niegodziwą mamoną nie okazaliście się wierni, prawdziwe dobro kto wam powierzy? Jeśli w zarządzie cudzym dobrem nie okazaliście się wierni, kto wam da wasze? Żaden sługa nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie».

Słuchali tego wszystkiego chciwi na grosz faryzeusze i podrwiwali sobie z Niego. Powiedział więc do nich: «To wy właśnie wobec ludzi udajecie sprawiedliwych, ale Bóg zna wasze serca. To bowiem, co za wielkie uchodzi między ludźmi, obrzydliwością jest w oczach Bożych».

Komentarz do Ewangelii 5 listopada:

Nieuczciwy rządca z wczorajszej przypowieści, gdy darował część zaległości dłużnikom, został pochwalony przez swojego pana. Dzięki temu zachował posadę i zjednał sobie ludzi. Jezus tłumaczy dziś sens tej przypowieści. Jak myślisz, co ma na myśli, mówiąc o niegodziwej mamonie?

Jezus podkreśla, że wierność wyraża się nie tylko w wielkich rzeczach, ale także w drobnych. I to właśnie te małe sprawy są często miarą wierności. Pomyśl przez chwilę o swoich codziennych obowiązkach, czynnościach wykonywanych z przyzwyczajenia i automatycznie. Czy coś by się zmieniło, gdybyś robił je zawsze z myślą o Jezusie i twoich przyjaciołach?

Na podium jest tylko jedno pierwsze miejsce. Nie można służyć Bogu i mamonie. Pieniądze jednak nie są złe same w sobie, dopóki nie staną się najważniejszym celem w życiu. Święty Ignacy Loyola uczył, aby wszystko, co posiadamy, było dla nas środkiem pomocnym w służbie Bogu. Myślałeś kiedyś w ten sposób? Kończąc modlitwę, poproś dobrego Boga, aby uczył cię wykorzystywać to, co posiadasz, dla służby Jemu oraz dla dobra twoich przyjaciół.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 4.11.2016 wg św. Łukasza 16, 1-8 z komentarzem:

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Pewien bogaty człowiek miał rządcę, którego oskarżono przed nim, że trwoni jego majątek. Przywołał go do siebie i rzekł mu: „Cóż to słyszę o tobie? Zdaj sprawę z twego zarządu, bo już nie będziesz mógł być rządcą”. Na to rządca rzekł sam do siebie: „Co ja pocznę, skoro mój pan pozbawia mię zarządu? Kopać nie mogę, żebrać się wstydzę. Wiem, co uczynię, żeby mię ludzie przyjęli do swoich domów, gdy będę usunięty z zarządu”.

Przywołał więc do siebie każdego z dłużników swego pana i zapytał pierwszego: „Ile jesteś winien mojemu panu?” Ten odpowiedział: „Sto beczek oliwy”. On mu rzekł: „Weź swoje zobowiązanie, siadaj prędko i napisz: pięćdziesiąt”. Następnie pytał drugiego: „A ty ile jesteś winien?” Ten odrzekł: „Sto korcy pszenicy”. Mówi mu: „Weź swoje zobowiązanie i napisz: osiemdziesiąt”.

Pan pochwalił nieuczciwego rządcę, że roztropnie postąpił. Bo synowie tego świata roztropniejsi są w stosunkach z ludźmi podobnymi sobie niż synowie światłości».

Komentarz do Ewangelii 4 listopada:

Zachowanie rządcy z dzisiejszej przypowieści z pewnością pozostawia wiele do życzenia. Sam Pan Jezus nazywa go nieuczciwym. Wprawdzie chwali go, że „roztropnie postąpił” to jednak nie ma na myśli jego nieuczciwości, lecz umiejętność znalezienia wyjścia z ciężkiego położenia. Pomyśl o swoich trudnych sytuacjach i o tym, jak się wtedy zachowujesz.

Rządca robi wszystko, aby zapewnić sobie przyszłość. Oczywiście działa nieuczciwie, tak jak to bywa w świecie ludzi podobnych do niego. Ale to co jest najważniejsze, to intensywność myślenia o tym, co go czeka oraz co zrobić, aby uratować samego siebie. Spróbuj przez chwilę pomyśleć o swojej przyszłości i o tym, co w niej jest najważniejsze.

Nasze życie doczesne, kiedyś się skończy i nastąpi po nim nowe, wieczne. Poproś Jezusa o łaskę pamiętania o swym wiecznym przeznaczeniu, aby żyjąc na ziemi myśleć o niebie.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 3.11.2016 wg św. Łukasza 15, 1-10 z komentarzem:

Zbliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie: «Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi». Opowiedział im wtedy następującą przypowieść: «Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie?  A gdy ją znajdzie, bierze z radością na ramiona i wraca do domu; sprasza przyjaciół i sąsiadów i mówi im: „Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, która mi zginęła”.

Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia.

Albo jeśli jakaś kobieta, mając dziesięć drachm, zgubi jedną drachmę, czyż nie zapala światła, nie wymiata domu i nie szuka starannie, aż ją znajdzie? znalazłszy ją, sprasza przyjaciółki i sąsiadki i mówi: „Cieszcie się ze mną, bo znalazłam drachmę, którą zgubiłam”. Tak samo, powiadam wam, radość powstaje u aniołów Bożych z jednego grzesznika, który się nawraca».

Komentarz do Ewangelii 3 listopada:

Cenimy wiele przedmiotów ze względu na ich użyteczność. Lubimy szybkie, niezawodne samochody, nowoczesne telefony, smaczne jedzenie i to jest dobre. Jak myślisz, co sprawia, że jesteś wartościowy w oczach Boga?

Gdy użyteczna rzecz się zepsuje, traci swoją wartość. Stary samochód oddajemy na złom, telefon wymieniamy na nowszy model. Jednak inaczej jest z naszą relacją do Pana Boga. Grzech i słabość, które nas ranią, krzywdzą, psują, nie spowodują nigdy, że Bóg przestanie nas kochać lub będzie nas kochać mniej.

Zastanów się, czy jest coś, co przeszkadza ci w uwierzeniu, że jesteś cenny w oczach Boga? Co to jest? Słabość, grzech, błędy? Wsłuchując się jeszcze raz w Ewangelię, pomyśl o sobie jak o odnalezionej owcy lub drachmie. Spróbuj odczuć radość Jezusa, którą On przeżywa z każdego twojego nawrócenia. Na koniec tej modlitwy porozmawiaj z Jezusem o twoim poczuciu własnej wartości. Czy zawsze mierzysz ją oczami bezinteresownie miłującego i przebaczającego Boga? Jeśli tak nie jest, poproś Ojca o tę łaskę.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl