Ewangelia na dziś z 21.04.2026 (J 6,30-35) z komentarzem:
W Kafarnaum lud powiedział do Jezusa: „Jaki więc Ty uczynisz znak, abyśmy go zobaczyli i Tobie uwierzyli? Cóż zdziałasz? Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano: «Dał im do jedzenia chleb z nieba»”. Rzekł do nich Jezus: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój daje wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu”. Rzekli więc do Niego: „Panie, dawaj nam zawsze ten chleb!” Odpowiedział im Jezus: „Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie”.
Komentarz do Ewangelii na 20 kwietnia:
Ludzie proszą Jezusa o znak, żeby uwierzyć. Sama bliskość im nie wystarcza. To bardzo ludzkie – być przy Nim, a jednocześnie szukać potwierdzeń, bo pojawia się wątpliwość. Zatrzymaj się i zobacz, czy w twoim sercu nie ma takiego napięcia – Jezus jest obok, a ty i tak potrzebujesz czegoś więcej, żeby Mu zaufać.
Potem proszą o chleb – o coś konkretnego, co zaspokoi ich bieżące potrzeby. Jezus jednak próbuje podnieść ich spojrzenie wyżej. Nie neguje tych potrzeb, ale pokazuje, że jest coś głębszego niż tylko to, co chwilowe. Pomyśl o swoich modlitwach – o co najczęściej prosisz? Czy zatrzymujesz się tylko na tym, co tu i teraz, czy pozwalasz Jezusowi prowadzić cię dalej?
„Kto we Mnie wierzy, nie będzie pragnął” – to zaproszenie do doświadczenia czegoś więcej niż chwilowego zaspokojenia. Jezus chce dotknąć tego, co w tobie najgłębsze. Przypomnij sobie sytuacje, w których poczułeś, że to On daje ci pokój, sens, nasycenie – nawet jeśli zewnętrznie nic się nie zmieniło. Na koniec powiedz Mu prosto: Panie Jezu, pomóż mi wierzyć, że jesteś blisko. Ucz mnie ufać, że przy Tobie mam wszystko, czego naprawdę potrzebuję.