Ewangelia na dziś z 19.05.2026 (J 17, 1-11a) z komentarzem:
W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, rzekł: «Ojcze, nadeszła godzina. Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś. A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa. Ja Ciebie otoczyłem chwałą na ziemi przez to, że wypełniłem dzieło, które Mi dałeś do wykonania. A teraz Ty, Ojcze, otocz Mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie wpierw, zanim świat powstał.
Objawiłem imię Twoje ludziom, których Mi dałeś ze świata. Twoimi byli i Ty Mi ich dałeś, a oni zachowali słowo Twoje. Teraz poznali, że wszystko, cokolwiek Mi dałeś, pochodzi od Ciebie. Słowa bowiem, które Mi powierzyłeś, im przekazałem, a oni je przyjęli i prawdziwie poznali, że od Ciebie wyszedłem, oraz uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś. Ja za nimi proszę, nie proszę za światem, ale za tymi, których Mi dałeś, ponieważ są Twoimi. Wszystko bowiem moje jest Twoje, a Twoje jest moje, i w nich zostałem otoczony chwałą. Już nie jestem na świecie, ale oni są jeszcze na świecie, a Ja idę do Ciebie».
Komentarz do Ewangelii na 19 maja:
Modlitwa Jezusa pokazuje niezwykłą bliskość między Nim a Ojcem. Choć prosi, to najważniejsza pozostaje relacja – pełna miłości, jedności i zaufania. To nie jest tylko wypowiadanie próśb, ale trwanie przy Ojcu. Spróbuj zatrzymać się przy tej więzi i zobaczyć, co najbardziej cię w niej porusza.
Pomyśl teraz o swojej modlitwie. Co zwykle jest w jej centrum? Problemy, lęki, potrzeby, konkretne prośby? To naturalne, ale Jezus pokazuje coś głębszego – że modlitwa może być przede wszystkim spotkaniem. Nie tylko szukaniem darów, ale byciem blisko Tego, który daje. Zastanów się, co jest ważniejsze w twojej relacji z Bogiem – rozwiązanie trudności czy sam Bóg obecny pośród nich?
Przypomnij sobie osoby, za które ostatnio się modliłeś. Spróbuj teraz spojrzeć na nie inaczej – nie przez pryzmat ich problemów, ale jako ludzi otoczonych miłością Jezusa. Zobacz ich zanurzonych w Jego obecności, objętych troską Ojca, który zna ich serca lepiej niż ktokolwiek.
Na koniec stań duchowo obok Jezusa i skieruj swoje serce ku Ojcu. Podziękuj Mu za dobro, które daje – w rzeczach małych i wielkich. I pozwól sobie choć przez chwilę po prostu trwać w tej obecności.