Ewangelia na 21 lutego 2022 z komentarzem

Ewangelia na dziś z 21.02.2022 wg św. Marka 9, 14-29 z komentarzem:

Gdy przyszli do uczniów, ujrzeli wielki tłum wokół nich i uczonych w Piśmie, którzy rozprawiali z nimi. Skoro Go zobaczyli, zaraz podziw ogarnął cały tłum i przybiegając, witali Go. On ich zapytał: «O czym rozprawiacie z nimi?» Odpowiedział Mu jeden z tłumu: «Nauczycielu, przyprowadziłem do Ciebie mojego syna, który ma ducha niemego. Ten, gdziekolwiek go chwyci, rzuca nim, a on wtedy się pieni, zgrzyta zębami i drętwieje. Powiedziałem Twoim uczniom, żeby go wyrzucili, ale nie mogli». On zaś rzekł do nich: «O, plemię niewierne, dopóki mam być z wami? Dopóki mam was cierpieć? Przyprowadźcie go do Mnie». I przywiedli go do Niego.

Na widok Jezusa duch zaraz począł szarpać chłopca, tak że upadł na ziemię i tarzał się z pianą na ustach. Jezus zapytał ojca: «Od jak dawna to mu się zdarza?» Ten zaś odrzekł: «Od dzieciństwa. I często wrzucał go nawet w ogień i w wodę, żeby go zgubić. Lecz jeśli możesz co, zlituj się nad nami i pomóż nam». Jezus mu odrzekł: «Jeśli możesz? Wszystko możliwe jest dla tego, kto wierzy». Natychmiast ojciec chłopca zawołał: «Wierzę, zaradź memu niedowiarstwu!»

A Jezus widząc, że tłum się zbiega, rozkazał surowo duchowi nieczystemu: «Duchu niemy i głuchy, rozkazuję ci, wyjdź z niego i nie wchodź więcej w niego». A on krzyknął i wyszedł wśród gwałtownych wstrząsów. Chłopiec zaś pozostawał jak martwy, tak że wielu mówiło: «On umarł». Lecz Jezus ujął go za rękę i podniósł, a on wstał. Gdy przyszedł do domu, uczniowie Go pytali na osobności: «Dlaczego my nie mogliśmy go wyrzucić?» Rzekł im: «Ten rodzaj można wyrzucić tylko modlitwą i postem».

Komentarz do Ewangelii na 21 lutego

W dzisiejszej ewangelii wiara uczniów została poddana próbie. Nie udało im się wyrzucić złego ducha z chłopca, choć wcześniej leczyli i wyrzucali złe duchy w imię Jezusa. Przyglądały się im tłumy, które mogły zwątpić, widząc ich niemoc. Kiedy Bóg ostatnio poddał próbie twoją wiarę?

Jezus mówi: „Wszystko jest możliwe dla tego, kto wierzy”. Czy rozumiesz siłę tych słów? Czy wierzysz Jezusowi? Ojciec opętanego chłopca prosi Jezusa: „Zaradź memu niedowiarstwu”. Jezus uwalnia jego syna, który pozostaje jak martwy. I znów zwątpienie ogarnia tłumy. Mówią: „On umarł”. Jeżeli masz wiarę, to jak wiele jest ona w stanie znieść? Czy prosisz Jezusa, aby ci jej dodawał? Słuchając ponownie ewangelii, znajdź sposób, jak uchować swoją wiarę od zachwiania.

Jezus podaje receptę, jak zachować wiarę. Jak nie upaść, kiedy świat wystawia cię na próbę, która może w dodatku zachwiać wiarą otaczających ciebie osób. Wskazuje na modlitwę i post. Te dwie rzeczy towarzyszyły uczniom od Zmartwychwstania nieustannie. Słuchając ponownie ewangelii, zastanów się czy dla twojej wiary nie potrzeba więcej modlitwy i postu. Panie Jezu, prosimy Cię, przymnóż nam wiary. Pomóż nam modlić się i pościć tak, abyśmy nie upadli w wierze, ale i nie zniechęcili się do tych praktyk.

Źródła: modlitwawdrodze.pl

Ewangelia na 20 lutego 2022 z komentarzem

Ewangelia na dziś z 20.02.2022 wg św. Łukasza 6, 27-38 z komentarzem:

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Powiadam wam, którzy słuchacie: Miłujcie waszych nieprzyjaciół; dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą; błogosławcie tym, którzy was przeklinają, i módlcie się za tych, którzy was oczerniają. Jeśli cię kto uderzy w policzek, nadstaw mu i drugi. Jeśli zabiera ci płaszcz, nie broń mu i szaty. Dawaj każdemu, kto cię prosi, a nie dopominaj się zwrotu od tego, który bierze twoje. Jak chcecie, żeby ludzie wam czynili, podobnie wy im czyńcie.

Jeśli bowiem miłujecie tych tylko, którzy was miłują, jakaż za to należy się wam wdzięczność? Przecież i grzesznicy okazują miłość tym, którzy ich miłują. I jeśli dobrze czynicie tym tylko, którzy wam dobrze czynią, jaka za to należy się wam wdzięczność? I grzesznicy to samo czynią. Jeśli pożyczek udzielacie tym, od których spodziewacie się zwrotu, jakaż za to należy się wam wdzięczność? I grzesznicy pożyczają grzesznikom, żeby tyleż samo otrzymać.

Wy natomiast miłujcie waszych nieprzyjaciół, czyńcie dobrze i pożyczajcie, niczego się za to nie spodziewając. A wasza nagroda będzie wielka i będziecie synami Najwyższego; ponieważ On jest dobry dla niewdzięcznych i złych. Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny. Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone. Dawajcie, a będzie wam dane; miarę dobrą, ubitą, utrzęsioną i wypełnioną ponad brzegi wsypią w zanadrza wasze. Odmierzą wam bowiem taką miarą, jaką wy mierzycie”.

Komentarz do Ewangelii na 20 lutego

To, co usłyszałeś w Ewangelii, może brzmieć radykalnie. Mowa tu o miłości, a jej miarą jest to, aby nie chcieć nic w zamian za dar złożony z samego siebie. Jakie są twoje pierwsze odczucia po usłyszeniu tych słów Jezusa? Coś cię w nich zatrzymało, poruszyło, pociągnęło lub zaniepokoiło?

Możesz zatrzymać się na wymaganiach, jakie stawia Jezus, i potraktować je zwyczajnie jako zadanie. Jednak w centrum stoi tu Bóg, nie twoje wysiłki. Bóg, który jako pierwszy jest dobry dla wszystkich. Często pokutuje w nas obraz Boga, który karze za zło, a za dobro nagradza. Jezus mówi dziś o Ojcu inaczej. On sam stał się obrazem Boga, który z równą hojnością ofiaruje się dobrym i złym.

Jezus zaczyna swoją naukę od spraw materialnych, kończy ją jednak zaproszeniem do przebaczania i rezygnacji z osądzania innych. Słuchając ponownie tekstu Ewangelii, słuchaj bardziej sercem niż rozumem. Wyobraź sobie, że naukę tę słyszysz po raz pierwszy w życiu. Jezu, Ty w najpełniejszy sposób objawiasz Ojca i Jego miłość. Ty znasz moją biedę i wiesz, jak trudno mi kochać. Ty wszystko wiesz. Przyjmij mnie, proszę, i prowadź dalej ku pełni życia.

Źródła: modlitwawdrodze.pl

Ewangelia na 19 lutego 2022 z komentarzem

Ewangelia na dziś z 19.02.2022 wg św. Marka 9, 2-13 z komentarzem:

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i zaprowadził ich samych osobno na górę wysoką. Tam się przemienił wobec nich. Jego odzienie stało się lśniąco białe, tak jak żaden na ziemi folusznik wybielić nie zdoła. I ukazał się im Eliasz z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy; postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza». Nie wiedział bowiem, co powiedzieć, tak byli przestraszeni.

I zjawił się obłok, osłaniający ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie!» I zaraz potem, gdy się rozejrzeli, nikogo już nie widzieli przy sobie, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, przykazał im, aby nikomu nie rozpowiadali o tym, co widzieli, zanim Syn Człowieczy nie powstanie z martwych. Zachowali to polecenie, rozprawiając tylko między sobą, co znaczy „powstać z martwych”.

I pytali Go: «Czemu uczeni w Piśmie twierdzą, że wpierw musi przyjść Eliasz?» A On im rzekł: «Istotnie, Eliasz przyjdzie najpierw i wszystko naprawi. Ale jak jest napisane o Synu Człowieczym? Ma On wiele cierpieć i być wzgardzony. Otóż mówię wam: Eliasz już przyszedł i postąpili z nim tak, jak chcieli, jak o nim jest napisane».

Komentarz do Ewangelii na 19 lutego

Doświadczenie z góry Przemienienia pozwoliło apostołom lepiej zrozumieć, kim jest Jezus. Zobaczyli Mojżesza i Eliasza, przedstawicieli Prawa i proroków Starego Testamentu, obłok, który w Starym Testamencie był oznaką Bożej obecności. Cały Stary Testament, Prawo, prorocy, wskazują na Jezusa, Boga, który stał się konkretny i widoczny. Co w twoim życiu przypomina ci o Jezusie? Co nie pozwala ci o Nim zapomnieć?

To jest potężne, wzbudzające podziw objawienie chwały Boga, i apostołowie są przestraszeni. Jednocześnie jest to doświadczenie piękne, wspaniałe, bo pragną tam zostać, bo „jest tam im dobrze”. Nie ma lęku, lecz jest przejmujące doświadczenie mocy Boga. Czy doświadczyłeś kiedyś takiego spotkania z Bogiem? Spróbuj je sobie przypomnieć.

Jezus, Syn Boży, przychodzi do nas, do ludzi. Wcielenie pozwala być blisko. Bóg stał się bliski ludziom, abyśmy mieli dostęp do tego, co w górze. Jest naszym Bogiem-Przyjacielem, który mówi do nas przez swoje Słowo, ale i przez wspólnotę wierzących. Miałeś kiedyś doświadczenie, że Jezus powiedział ci coś takiego, co wpłynęło na dalszą twoją wiarę? Czy jesteś głodny takiego spotkania? Jezus objawia całą prawdę o sobie zgodną z Pismem Świętym. Jest Mesjaszem, który musi cierpieć, ale zmartwychwstanie. Jezusa możesz poznać na modlitwie – czasem jest to błysk głębokiego bezpośredniego doświadczenia. Możesz Go poznać w Piśmie Świętym, Słowie, które Bóg mówi. Poznanie Jezusa ma prowadzić do słuchania Go, Jego nauki.

Źródła: modlitwawdrodze.pl

Ewangelia na 18 lutego 2022 z komentarzem

Ewangelia na dziś z 18.02.2022 wg św. Marka 8, 34-38; 9, 1 z komentarzem:

Jezus przywołał do siebie tłum razem ze swoimi uczniami i rzekł im:

«Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z powodu Mnie i Ewangelii, zachowa je. Cóż bowiem za korzyść stanowi dla człowieka zyskać świat cały, a swoją duszę utracić? Bo cóż może dać człowiek w zamian za swoją duszę?

Kto się bowiem Mnie i słów moich zawstydzi przed tym pokoleniem wiarołomnym i grzesznym, tego Syn Człowieczy wstydzić się będzie, gdy przyjdzie w chwale Ojca swojego razem z aniołami świętymi». Mówił także do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Niektórzy z tych, co tu stoją, nie zaznają śmierci, aż ujrzą królestwo Boże przychodzące w mocy».

Komentarz do Ewangelii na 18 lutego

Jezus mówi tym, którzy chcą pójść za Nim, o pewnych wymaganiach. Trzeba coś stracić, aby coś zyskać. To paradoks miłości Boga, który prowadzi do pełni życia. Czy jest coś, co utrudnia ci dzisiaj otwarcie serca na Boga? Czy chciałbyś Mu to oddać?

Jezus zaprasza cię do pójścia za Nim. Wymaga to wytrwałości, bo z pewnością ktoś lub coś będzie utrudniać ci tę drogę. Jezus nie ukrywa, że to trudne wezwanie. Wymaga zaparcia się samego siebie, czyli uznania, że najważniejszy jest dla ciebie Bóg. Jakie odczucia budzą się w tobie na zaproszenie Chrystusa?

Następnym wymaganiem Jezusa jest wzięcie swojego krzyża oraz naśladowanie Go. Dlaczego? Abyśmy byli bardziej do Niego podobni, tak jak On stał się podobny do nas we wszystkim oprócz grzechu. Co dzisiaj przeżywasz jako swój krzyż? Czy pozwolisz Bogu, aby dźwigał go razem z tobą? Porozmawiaj z Jezusem, twoim przyjacielem, za którym chcesz kroczyć w swojej codzienności.

Źródła: modlitwawdrodze.pl

Ewangelia na 17 lutego 2022 z komentarzem

Ewangelia na dziś z 17.02.2022 wg św. Marka 8, 27-33 z komentarzem:

Jezus udał się ze swoimi uczniami do wiosek pod Cezareą Filipową.

W drodze pytał uczniów: «Za kogo uważają Mnie ludzie?» Oni Mu odpowiedzieli: «Za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za jednego z proroków». On ich zapytał: «A wy za kogo Mnie uważacie?» Odpowiedział Mu Piotr: «Ty jesteś Mesjasz». Wtedy surowo im przykazał, żeby nikomu o Nim nie mówili. I zaczął ich pouczać, że Syn Człowieczy wiele musi wycierpieć, że będzie odrzucony przez starszych, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; że zostanie zabity, ale po trzech dniach zmartwychwstanie. A mówił zupełnie otwarcie te słowa.

Wtedy Piotr wziął Go na bok i zaczął Go upominać. Lecz On obrócił się i patrząc na swych uczniów, zgromił Piotra słowami: «Zejdź Mi z oczu, szatanie, bo nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku».

Komentarz do Ewangelii na 17 lutego

Jezus pyta uczniów, za kogo uważają Go ludzie? Jakie są opinie na Jego temat? Ludzie widzieli w Jezusie wielkiego proroka. Tylko Piotr otrzymał natchnienie, by wyznać, że Jezus to Mesjasz.

Teraz Jezus pyta również ciebie: “kim jestem w twoim życiu”? Nie chodzi o to, co o Nim myślisz. On pyta o twoją relację do Niego. To pytanie jest bardzo osobiste. Dotyka istoty twojej wiary, twojej relacji z Jezusem. Spróbuj odpowiedzieć sobie, jaka jest ta relacja?

Jezus mówi, o tym, że czeka Go cierpienie, odrzucenie i śmierć, ale po trzech dniach zmartwychwstanie. Piotr przeraził się słów o śmierci i chciał pouczać Jezusa. Reakcja Jezusa była ostra, ponieważ Piotr myślał tylko po ludzku! Zatrzymał się jedynie na zapowiedzi śmierci swego Mistrza, a nie rozumiał jeszcze prawdy o Jego zmartwychwstaniu. Czy otwierasz się na przyjęcie całej prawdy o Jezusie, także tej trudnej i wymagającej? Podziękuj Jezusowi za to, że On pozwala ci poznawać prawdę o Nim, że możesz widzieć i czuć, jak On umacnia twoją wiarę.

Źródła: modlitwawdrodze.pl

Ewangelia na 16 lutego 2022 z komentarzem

Ewangelia na dziś z 16.02.2022 wg św. Marka 8, 22-26 z komentarzem:

Jezus i uczniowie przyszli do Betsaidy.

Tam przyprowadzili Mu niewidomego i prosili, żeby się go dotknął. On ujął niewidomego za rękę i wyprowadził go poza wieś. Zwilżył mu oczy śliną, położył na niego ręce i zapytał: „Czy coś widzisz?” A gdy ten przejrzał, powiedział: „Widzę ludzi, bo gdy chodzą, dostrzegam ich niby drzewa”. Potem znowu położył ręce na jego oczy. I przejrzał on zupełnie, i został uzdrowiony; wszystko widział teraz jasno i wyraźnie.

Jezus odesłał go do domu ze słowami: „Tylko do wsi nie wstępuj!”

Komentarz do Ewangelii na 16 lutego

Ślepota może mieć wiele wymiarów. Kto wie, czy dziś Jezus nie chce zwrócić twojej uwagi na ślepotę ducha, która może być groźniejszą od ślepoty oczu. Duch człowieka usycha, jeśli pozbawiony jest wejrzenia w świat, o którym Bóg powiedział, że jest „dobry”. Duch ślepy na piękno i znaki nadziei powoli pogrąża się w smutku. Zastanów się, jak wygląda twoje wnętrze.

Jezus „ujął niewidomego za rękę i wyprowadził go poza wieś” – jest w tym obrazie nieprawdopodobne piękno, delikatność. Niewidomy spotkał się z wrażliwością, która ma na celu zdjęcie zasłon z jego oczu, ożywienie jego serca. Jezus jest tym, który bez gwałtu zaprasza ku pełni życia. Jak się z tym czujesz?

Zakaz wstępu do wsi jest silnym zaleceniem, by nie wracać do tego, co minęło. Jezus pragnie, byś po spotkaniu z Nim dalej współdzielił z Bogiem swoją codzienność i patrzył na siebie, innych i świat Jego oczyma. Boże, Ty pragniesz wyciągnąć mnie z utartych kolein. Kiedy delikatne ujmujesz mnie za rękę i zapraszasz do bycia z Sobą, pomóż, abym się nie opierał, nie pozwalał długo się prosić.

Źródła: modlitwawdrodze.pl

Ewangelia na 15 lutego 2022 z komentarzem

Ewangelia na dziś z 15.02.2022 wg św. Marka 8, 14-21 z komentarzem:

Uczniowie Jezusa zapomnieli zabrać chleby i tylko jeden chleb mieli z sobą w łodzi.

Wtedy im przykazał: „Uważajcie, strzeżcie się kwasu faryzeuszów i kwasu Heroda!” A oni zaczęli rozprawiać między sobą o tym, że nie mają chlebów. Jezus zauważył to i rzekł do nich: „Czemu rozprawiacie o tym, że nie macie chlebów? Jeszcze nie pojmujecie i nie rozumiecie, tak otępiałe są wasze umysły? Mając oczy, nie widzicie; mając uszy, nie słyszycie? Nie pamiętacie, ile zebraliście koszów pełnych ułomków, kiedy połamałem pięć chlebów dla pięciu tysięcy?”

Odpowiedzieli Mu: „Dwanaście”. „A kiedy połamałem siedem chlebów dla czterech tysięcy, ile zebraliście koszów pełnych ułomków?” Odpowiedzieli: „Siedem”. I rzekł im: „Jeszcze nie rozumiecie?”

Komentarz do Ewangelii na 15 lutego

Jezus płynie z uczniami łodzią. Pragnie po prostu z nimi być, rozmawiać. Uczniowie martwią się jednak tym, że nie mają wystarczająco dużo jedzenia. Nie słyszą słów Pana. Spróbuj przypomnieć sobie taką sytuację ze swojego życia, kiedy zamartwiałeś się jakąś sprawą. Może to był brak pieniędzy, problemy ze zdrowiem, niepowodzenie w pracy.

Jezus przypomina uczniom historię rozmnożenia chleba. Chce, aby uważniej patrzyli na to, czego mogą dokonać razem ze swoim Mistrzem. Dlatego stawiając pytania, mobilizuje ich do wyciągnięcia wniosków z cudownego rozmnożenia chleba. Postaraj się przeanalizować tę trudną sytuację, o której pomyślałeś.

Jezus chce powiedzieć, że każda trudna sytuacja twojego życia służy w pewien sposób twojemu dobru. Nawet najtrudniejsze doświadczenie przeżywane w bliskości z Jezusem będzie budować w tobie nowe siły. Podziękuj Jezusowi, twojemu Nauczycielowi, że troszczy się o ciebie i chce, abyś pamiętał o tym każdego dnia.

Źródła: modlitwawdrodze.pl

Ewangelia na 14 lutego 2022 z komentarzem

Ewangelia na dziś z 14.02.2022 wg św. Marka 6, 53-56 z komentarzem:

Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwu uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał.

Powiedział też do nich: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie! Oto posyłam was jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie. Gdy wejdziecie do jakiegoś domu, najpierw mówcie: Pokój temu domowi. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was.

W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co będą mieli: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: „Przybliżyło się do was królestwo Boże”».

Komentarz do Ewangelii na 14 lutego

Tylko święty Łukasz pisze o tym rozesłaniu uczniów. To zapowiedź misji Kościoła, którą jest głoszenie Ewangelii wszystkim narodom. Jezus daje do zrozumienia posyłanym uczniom, że nie jest to łatwa misja. Idą jak owce między wilki i mogą się spotkać nie tylko z akceptacją, lecz także z niezrozumieniem czy odrzuceniem.

Kiedy dajemy świadectwo swojej wiary i mówimy o Chrystusie, nie powinniśmy się łatwo zniechęcać porażkami. Wciąż musimy świadczyć, Bogu pozostawiając przemianę ludzkich serc. Nie można przecież odpowiadać złem na zło, lecz trzeba je zwyciężać dobrem.

Jezus mówi też o powołaniu. To słowo kojarzy się zwykle z kapłanami czy zakonnikami. Ale nie tylko oni są powołani do głoszenia Ewangelii, nie tylko oni są robotnikami zbierającymi żniwo. Każdy człowiek otrzymał na Chrzcie szczególne powołanie do przekazywania Dobrej Nowiny, do świadczenia o Jezusie. Podobnie jak Chrystus kiedyś rozesłał swoich uczniów, tak i teraz codziennie posyła nas, byśmy głosili Dobrą Nowinę i dawali świadectwo w swoim środowisku, w pracy, w szkole. Głoszenie ewangelii wymaga dawania świadectwa. Wiara bez uczynków jest martwa, a głoszenie martwej wiary nie przynosi przecież żadnego owocu. Proś o odwagę do dawania świadectwa wiary.

Źródła: modlitwawdrodze.pl