Miesiąc: październik 2016

Ewangelia z 22.10.2016 wg św. Łukasza 13, 1-9.  z komentarzem:

W tym czasie przyszli niektórzy i donieśli Mu o Galilejczykach, których krew Piłat zmieszał z krwią ich ofiar.

Jezus im odpowiedział: «Czyż myślicie, że ci Galilejczycy byli większymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Galilei, że to ucierpieli? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie. Albo myślicie, że owych osiemnastu, na których zwaliła się wieża w Siloam i zabiła ich, było większymi winowajcami niż inni mieszkańcy Jerozolimy? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie».

I opowiedział im następującą przypowieść: «Pewien człowiek miał drzewo figowe zasadzone w swojej winnicy; przyszedł i szukał na nim owoców, ale nie znalazł. Rzekł więc do ogrodnika: „Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukam owocu na tym drzewie figowym, a nie znajduję. Wytnij je: po co jeszcze ziemię wyjaławia?”

Lecz on mu odpowiedział: „Panie, jeszcze na ten rok je pozostaw; ja okopię je i obłożę nawozem; może wyda owoc. A jeśli nie, w przyszłości możesz je wyciąć”».

Komentarz do Ewangelii 22 października:

Jezus w dzisiejszej Ewangelii bez oskarżania nikogo przypomniał o nieprzemijającej wartości życia, które rodzi owoce, i o trosce Boga o to życie. Jezus zaprasza do świętości. Tak jak kiedyś tak i dziś uczestniczy w zdarzeniach, w życiu człowieka. Chce, żeby życie człowieka, twoje życie rodziło owoce. Jakim ogrodem jest twoje życie?

Jeżeli trwasz teraz przed Bogiem, słuchasz tego co do ciebie mówi to znaczy, że zależy ci na tym, aby twoje życie nie było jałowe. Zobacz jakie owoce rodzisz? Zobacz jakie dobro dzieje się przez ciebie?

Często widzimy grzeszność innych ludzi, a swoją staramy się wybielać. Jezus ukazuje Boga jako cierpliwego ogrodnika, który chce zagospodarować nieużytki czy chwasty w twoim życiu. Jakie sprawy, jakie obszary wymagają szczególnej troski, aby przynosiły owoc, który daje życie?

Pozostając w bliskości z Bogiem, poproś Go, abyś był ogrodem, który kwitnie i przynosi owoce. Zaproś dzisiaj Boga do twojego ogrodu życia.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 21.10.2016 wg św. Łukasza 12, 54-59 z komentarzem:

Jezus mówił do tłumów: «Gdy ujrzycie chmurę podnoszącą się na zachodzie, zaraz mówicie: „Deszcze idzie”. I tak bywa. A gdy wiatr wieje z południa, powiadacie: „Będzie upał”. I bywa.

Obłudnicy, umiecie rozpoznawać wygląd ziemi i nieba, a jakże obecnego czasu nie rozpoznajecie? I dlaczego sami z siebie nie rozróżniacie tego, co jest słuszne?

Gdy idziesz do urzędu ze swym przeciwnikiem, staraj się w drodze dojść z nim do zgody, by cię nie pociągnął do sędziego; a sędzia przekazałby cię dozorcy, dozorca zaś wtrąciłby cię do więzienia. Powiadam ci, nie wyjdziesz stamtąd, póki nie oddasz ostatniego pieniążka».

Komentarz do Ewangelii 21 października:

Jesteś obdarowany przez Boga zmysłem przewidywania wielu wydarzeń, np. pogody. Tym bardziej możesz rozpoznawać wydarzenia, które dzieją się na twoich oczach. Zatrzymaj się chwilę przy swojej codziennej modlitwie. Jak wygląda twoje wieczorne podsumowanie dnia przed Panem? Czy zastanawiasz się w nim nad słusznością twoich wyborów i decyzji z całego dnia?

Jezus przestrzega, że możesz się z Nim rozminąć, z Jego Słowem, z tym, co słuszne. Zastanów się: kto ma największy wpływ na to, jak odczytujesz codzienne wydarzenia? Kto jest twoim autorytetem?

Jezus uczy cię przewidywania owoców twoich teraźniejszych wyborów i zachowań. „Potem” może być za późno. Słuchając jeszcze raz słów Ewangelii zastanów się czy potrafisz przewidywać konsekwencje tego co wybierasz i co robisz teraz? Jezus jest z tobą codziennie. Zostawia ci Swoje Słowo, byś w Jego świetle uczył się rozeznawać wydarzenia dnia. Zwracając się do Niego osobiście proś o to, byś pełnił Jego wolę z radością. Powtarzaj w ciągu dnia za psalmistą: „Panie, Twoje Słowo jest lampą dla moich stóp” (Ps 105).

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 20.10.2016 wg św. Łukasza 12, 49-53 z komentarzem:

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Przyszedłem rzucić ogień na ziemię i jakże bardzo pragnę, żeby on już zapłonął Chrzest mam przyjąć i jakiej doznaję udręki, aż się to stanie.

Czy myślicie, że przyszedłem dać ziemi pokój?

Nie, powiadam wam, lecz rozłam.

Odtąd bowiem pięcioro będzie rozdwojonych w jednym domu: troje stanie przeciw dwojgu, a dwoje przeciw trojgu; ojciec przeciw synowi, a syn przeciw ojcu; matka przeciw córce, a córka przeciw matce; teściowa przeciw synowej, a synowa przeciw teściowej”.

Komentarz do Ewangelii 20 października:

Jezus mówi o swoich głębokich pragnieniach i silnych przeżyciach. Nie wstydzi się nimi podzielić ze swoimi uczniami. On zachęca nas do tego, abyśmy żyli Jego pragnieniami. Co dla ciebie jest teraz ważne? Czy wierzysz, że Bóg chce ci w tym pomóc ?

Bóg odpowiada, kiedy Go prosimy. Przynosi nam pokój nie taki jak sobie go wyobrażamy, ale pokój serca. Zapowiada rozłam po to , abyśmy uczyli się wybierać dobro. Zobacz swoje najważniejsze wybory w życiu. Jakimi intencjami się kierowałeś?

Słuchając kolejny raz ewangelii spróbuj zobaczyć Chrystusa, który mówi o rozłamie w rodzinie, na świecie i w sercu człowieka. Bo radykalne pójście za Nim jest stanięciem po stronie prawdy. Czy masz odwagę i jasność do podejmowania takich kroków w codziennym życiu?

Podziękuj Jezusowi za obudzenie swojego serca. Proś Go, aby coraz wyraźniej pokazywał ci jak kroczyć drogą, którą On dla ciebie przygotował.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 19.10.2016 wg św. Łukasza 12, 39-48 z komentarzem:

Jezus powiedział do swoich uczniów: «To rozumiejcie, że gdyby gospodarz wiedział, o której godzinie złodziej ma przyjść, nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Wy też bądźcie gotowi, gdyż o godzinie, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie”.

Wtedy Piotr zapytał: „Panie, czy do nas mówisz tę przypowieść, czy też do wszystkich?” Pan odpowiedział: «Któż jest owym rządcą wiernym i roztropnym, którego pan ustanowi nad swoją służbą, żeby na czas rozdawał jej żywność Szczęśliwy ten sługa, którego pan powróciwszy zastanie przy tej czynności. Prawdziwie powiadam wam: Postawi go nad całym swoim mieniem.

Lecz jeśli sługa ów powie sobie w duszy: „Mój pan ociąga się z powrotem”, i zacznie bić sługi i służące, a przy tym jeść, pić i upijać się, to nadejdzie pan tego sługi w dniu, kiedy się nie spodziewa, i o godzinie, której nie zna; każe go ćwiartować i z niewiernymi wyznaczy mu miejsce.

Sługa, który zna wolę swego pana, a nic nie przygotował i nie uczynił zgodnie z jego wolą, otrzyma wielką chłostę. Ten zaś, który nie zna jego woli i uczynił coś godnego kary, otrzyma małą chłostę. Komu wiele dano, od tego wiele wymagać się będzie; a komu wiele zlecono, tym więcej od niego żądać będą».

Komentarz do Ewangelii 19 października:

Mądry rządca, o którym opowiada dzisiaj Jezus, nie wykazuje się żadnymi wspaniałymi osiągnięciami, ani nadzwyczajnymi umiejętnościami. Cechuje go za to coś istotnego: wiernie i roztropnie realizuje swoje obowiązki. A ty co postrzegasz jako swoje osobiste powołanie? Czy możesz powiedzieć o sobie, że jesteś wierny powierzonemu sobie zadaniu?

Zły rządca z Jezusowej przypowieści zamiast wypełniać powierzone mu zadanie postępuje niewłaściwie wobec sług, za których był odpowiedzialny i ucieka w puste przyjemności. Co odciąga cię na co dzień od realizacji twojego głównego życiowego zadania?

Postawą, o której Jezus wspomina dzisiaj aż dwa razy jest gotowość. Często ulegamy pokusie odsuwania na dalszy plan tego, co najbardziej istotne w naszym życiu, ulegamy złudzeniu, że wciąż mamy dużo czasu. A jeśli jutro twój czas miałby się skończyć? Czy byłbyś gotowy na spotkanie z Panem?

Porozmawiaj z Jezusem o tym, co odkryłeś podczas dzisiejszej modlitwy. Poproś Go, abyś umiał być zawsze gotowy na Jego przyjście.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 18.10.2016 wg św. Łukasza 10, 1-9 z komentarzem:

Spośród swoich uczniów wyznaczył Pan jeszcze innych, siedemdziesięciu dwóch, i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki.

Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie. Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: „Pokój temu domowi”. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was.

W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: „Przybliżyło się do was królestwo Boże”».

Komentarz do Ewangelii 18 października:

Człowieka wierzącego można poznać po pokoju, jaki ma w swoim wnętrzu i którego również udziela innym, którzy są w jego otoczeniu. Z takim człowiekiem miło jest przebywać i można się od niego wiele nauczyć. Pokój w relacji prowadzi zawsze do zrozumienia i dialogu. Spójrz na siebie – czy jesteś osobą, z którą sam chciałbyś przebywać?

Pierwszym w relacji, który niesie pokój ludziom, jest sam Bóg. Ta łaska, którą otrzymujemy, nie jest nam jednak dana na wyłączność. Tych, którzy sami już doświadczyli pokoju, Jezus posyła dalej, aby i inni ludzie mogli go otrzymać. Głoszenie Ewangelii powinno zaczynać się od dzielenia z innymi tym, co w nas dobre. A ty czym dzielisz się chętniej z innymi – dajesz pokój czy raczej go burzysz?

Niestety, na tym świecie nie wszystkim zależy na pokoju. Sam Jezus zaznacza w Ewangelii, że znajdą się tacy, którzy odrzucą dar pokoju. Tam, gdzie nie ma pokoju, panoszy się strach, w którym znalezienie Boga staje się wręcz niemożliwe. Warto zauważyć, że nawet gdy ktoś nie przyjmie naszego pokoju, to ten pokój do nas powróci, a to znaczy, że nie powinniśmy wtedy odpłacać się komuś złością czy oburzeniem, bo pokój nadal w nas będzie. W świecie rozdartym przez różnego rodzaju niepokoje bądź świadkiem niosącym zawsze Boży pokój, aby inni mogli dzięki tobie poznać Jezusa.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 17.10.2016 wg św. Łukasza 12, 13-21 z komentarzem:

Ktoś z tłumu rzekł do Jezusa: «Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, żeby się podzielił ze mną spadkiem». Lecz On mu odpowiedział: «Człowieku, któż Mnie ustanowił sędzią albo rozjemcą nad wami?» Powiedział też do nich: «Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś opływa we wszystko, życie jego nie jest zależne od jego mienia».

I opowiedział im przypowieść: «Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło pole. I rozważał sam w sobie: „Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów”. I rzekł: „Tak zrobię: zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i tam zgromadzę całe zboże i moje dobra. I powiem sobie: Masz wielkie zasoby dóbr, na długie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj”.

Lecz Bóg rzekł do niego: „Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, coś przygotował?” Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem».

Komentarz do Ewangelii 17 października:

Ten „ktoś z tłumu”, który zwrócił się do Jezusa, zdawałoby się, że prosił o sprawiedliwość. A jednak Chrystus odciął się od jego słów. Dlaczego? Ponieważ chodzi nie tyle o sprawiedliwość, ile o spadek, o majątek. A czy Jezus ma rozdzielać doczesne bogactwa? Przecież my sami powinniśmy umieć nimi rozporządzać. I robić to najlepiej jak tylko możemy, aby inni ludzie przy tym nie tylko nie cierpieli, ale też coś zyskiwali…

Jezus wskazuje też na wielkie zagrożenie jakie płynie z posiadania, czy pragnienia jakichkolwiek dóbr. Jest nim chciwość. Powinniśmy dobrze zarządzać pieniędzmi i innymi rzeczami. Jednak nie od nich zależy nasze życie. Jest ono czymś więcej. Jest relacją z Bogiem, która rozciąga się na całą wieczność. Do czego przykładasz większą wagę – do bycia z Bogiem, czy do posiadania większej ilości rzeczy?

Nie mamy gromadzić skarbów dla siebie, ale mamy być bogaci przed Bogiem. Posiadanie bądź brak pieniędzy nie pokażą nam jednak, którą z tych dwóch rzeczy robimy. Najlepszym sprawdzianem na to jest zdolność poświęcenia czegoś swojego dla Boga i innych ludzi. Zastanów się, na ile już posiadasz tę zdolność. Może warto teraz, na koniec, poprosić Boga o serce hojne, wolne od chciwości? Aby móc zwrócić się jeszcze bardziej ku temu, co jest naprawdę ważne…

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 15.10.2016 wg św. Łukasza 12, 8-12 z komentarzem:

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Kto się przyzna do Mnie wobec ludzi, przyzna się i Syn Człowieczy do niego wobec aniołów Bożych; a kto się Mnie wyprze wobec ludzi, tego wyprę się i Ja wobec aniołów Bożych.

Każdemu, kto mówi jakieś słowo przeciw Synowi Człowieczemu, będzie przebaczone, lecz temu, kto bluźni przeciw Duchowi Świętemu, nie będzie przebaczone.

Kiedy was ciągać będą do synagog, urzędów i władz, nie martwcie się, w jaki sposób albo czym macie się bronić lub co mówić, bo Duch Święty nauczy was w tej właśnie godzinie, co należy powiedzieć”.

Komentarz do Ewangelii 15 października:

Jezus mówi dzisiaj o Duchu Świętym. To właśnie On ma pomagać chrześcijanom mówić właściwe rzeczy wobec przeciwników w synagogach, urzędach i władzach. On też uzdalnia nas do przyznawania się do Chrystusa. Wyznawać naszą wiarę, to najważniejsze, co możemy powiedzieć. Duch Święty sprawia, że wierzymy, i że tę wiarę głosimy. Zastanów się więc, na ile otwierasz się na te dary? Jaka jest Twoja wiara?

Duch Święty jest Bogiem, który postanowił przebywać wśród nas. Nie stał się człowiekiem, jak Chrystus, ale właśnie dlatego może być w inny sposób razem z tobą. On pragnie być tak blisko ciebie, aby Jego myśli stanowiły jedno z twoimi myślami. W ten właśnie sposób będą wzrastały na tym świecie wiara, nadzieja i miłość… Pomyśl, czy słyszysz czasem Jego głos? I czy go słuchasz?

Duch Święty dotyka naszego wnętrza. Buduje w nas prawdziwą miłosną relację z Bogiem i z innymi ludźmi. Dlatego próba odcięcia się od Niego, od tej miłości, jest tak poważną sprawą, tak ciężkim grzechem. Posłuchaj znowu słów Jezusa z dzisiejszej Ewangelii. Czyż nie warto żyć razem z Duchem Świętym, a nie jak najdalej od Niego? Na koniec podziękuj i wychwalaj Ducha Świętego za to, jak działał i działa w twoim życiu: za wszystkie Jego dary, za wiarę, nadzieję i miłość.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 14.10.2016 wg św. Łukasza 12, 1-7 z komentarzem:

Kiedy wielotysięczne tłumy zebrały się koło Jezusa, tak że jedni cisnęli się na drugich, zaczął mówić najpierw do swoich uczniów: «Strzeżcie się kwasu, to znaczy obłudy faryzeuszów. Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie wyszło na jaw, ani nic tajemnego, co by się nie stało wiadome.

Dlatego wszystko, co powiedzieliście w mroku, w świetle będzie słyszane, a coście w izbie szeptali do ucha, głosić będą na dachach. Lecz mówię wam, przyjaciołom moim: Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a potem nic więcej uczynić nie mogą. Pokażę wam, kogo się macie obawiać: bójcie się Tego, który po zabiciu ma moc wtrącić do piekła. Tak, mówię wam: Tego się bójcie.

Czyż nie sprzedają pięciu wróbli za dwa asy? A przecież żaden z nich nie jest zapomniany w oczach Bożych. U was zaś nawet włosy na głowie wszystkie są policzone. Nie bójcie się: jesteście ważniejsi niż wiele wróbli».

Komentarz do Ewangelii 14 października:

Jezus po raz kolejny naucza tłumy. Wczoraj w domu faryzeusza w obecności kilkunastu zaproszonych gości wypowiedział bardzo gorzkie słowa krytyki względem faryzeuszów. Dziś, przemawiając do tłumów, ostrzega przed ich kwasem. Czym jest ten faryzeuszowy kwas? Jest to obłuda, czyli zgrzyt między wypowiadanymi przez nas słowami, a tym, co w rzeczywistości robimy. Jezus przestrzega przed obłudą faryzeuszy, ale Jego słowa odnoszą się także do każdego chrześcijanina, katolika czyli do mnie samego.

Z różnych powodów często okłamujemy innych ludzi, wstydzimy się prostolinijności i szczerości. Często tworzymy grę pozorów, udajemy życzliwość czy troskę o wspólne dobro. Po prostu często jesteśmy obłudni, podobnie jak faryzeusze. Lecz świat, w którym żyjemy, mimo swoich błędów i pewnej wrogości, wciąż jest światem Bożym, w którym ostatecznie zwycięży czyste dobro. Wtedy też poznamy nie tylko każde najbardziej ukryte dobro, ale również wszelką obłudę i fałsz. „Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie wyszło na jaw”.

Jezus zachęca nas do szczerości i uczciwości. Mimo iż uczciwość jest ciężka i nieraz może nas wiele kosztować, to jednak Jezus przekonuje, że warto próbować. Im więcej prawdy, szczerości i uczciwości w naszym życiu, tym lepszymi będziemy ludźmi.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 13.10.2016 wg św. Łukasza 11, 47-54 z komentarzem:

Jezus powiedział do faryzeuszów i do uczonych w Prawie: «Biada wam, ponieważ budujecie grobowce prorokom, a wasi ojcowie ich zamordowali. A tak jesteście świadkami i przytakujecie uczynkom waszych ojców, gdyż oni ich pomordowali, a wy im wznosicie grobowce.

Dlatego też powiedziała Mądrość Boża: Poślę do nich proroków i apostołów, a z nich niektórych zabiją i prześladować będą.  Tak na tym plemieniu będzie pomszczona krew wszystkich proroków, która została przelana od stworzenia świata, od krwi Abla aż do krwi Zachariasza, który zginął między ołtarzem a przybytkiem.

Tak, mówię wam, na tym plemieniu będzie pomszczona. Biada wam, uczonym w Prawie, bo wzięliście klucze poznania; samiście nie weszli, a przeszkodziliście tym, którzy wejść chcieli».

Gdy wyszedł stamtąd, uczeni w Piśmie i faryzeusze poczęli gwałtownie nastawać na Niego i wypytywać Go o wiele rzeczy. Czyhali przy tym, żeby go podchwycić na jakimś słowie.

Komentarz do Ewangelii 13 października:

Pomyśl o jednej, konkretnej osobie, która jest dla ciebie autorytetem moralnym. Kiedy masz jakiś dylemat, jest ona pierwszą, do której kierujesz swoje kroki. Jak wygląda wasza relacja? Czy każde jej słowo zostawiasz bez krytyki i przyjmujesz takim, jakim jest?

Z jednej strony chcemy być samowystarczalni, z drugiej zaś lubimy zrzucać odpowiedzialność za nasze życie na innych. Co powoduje, że tak bardzo sobie nie ufasz? Co leży u podstaw twoich decyzji?

Pan Jezus w tej Ewangelii chce Cię uświadomić, abyś myślał sam, abyś korzystał z Jego darów, Jego mądrości. Abyś nie szedł ślepo za tłumem, lecz byś raczej odważnie kroczył na przekór wszystkiemu, co zmanipulowane i przyjęte jako norma.

Spójrz Panu Jezusowi prosto w oczy, zobacz Jego dobroć i miłość. Proś Go, aby dał Ci odwagę i mądrość, by iść za Jego słowem, by żyć ze swoją rodziną, przyjaciółmi, kolegami z pracy, z Kościołem.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl