Yuweg

Ewangelia z 18.10.2016 wg św. Łukasza 10, 1-9 z komentarzem:

Spośród swoich uczniów wyznaczył Pan jeszcze innych, siedemdziesięciu dwóch, i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki.

Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie. Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: „Pokój temu domowi”. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was.

W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: „Przybliżyło się do was królestwo Boże”».

Komentarz do Ewangelii 18 października:

Człowieka wierzącego można poznać po pokoju, jaki ma w swoim wnętrzu i którego również udziela innym, którzy są w jego otoczeniu. Z takim człowiekiem miło jest przebywać i można się od niego wiele nauczyć. Pokój w relacji prowadzi zawsze do zrozumienia i dialogu. Spójrz na siebie – czy jesteś osobą, z którą sam chciałbyś przebywać?

Pierwszym w relacji, który niesie pokój ludziom, jest sam Bóg. Ta łaska, którą otrzymujemy, nie jest nam jednak dana na wyłączność. Tych, którzy sami już doświadczyli pokoju, Jezus posyła dalej, aby i inni ludzie mogli go otrzymać. Głoszenie Ewangelii powinno zaczynać się od dzielenia z innymi tym, co w nas dobre. A ty czym dzielisz się chętniej z innymi – dajesz pokój czy raczej go burzysz?

Niestety, na tym świecie nie wszystkim zależy na pokoju. Sam Jezus zaznacza w Ewangelii, że znajdą się tacy, którzy odrzucą dar pokoju. Tam, gdzie nie ma pokoju, panoszy się strach, w którym znalezienie Boga staje się wręcz niemożliwe. Warto zauważyć, że nawet gdy ktoś nie przyjmie naszego pokoju, to ten pokój do nas powróci, a to znaczy, że nie powinniśmy wtedy odpłacać się komuś złością czy oburzeniem, bo pokój nadal w nas będzie. W świecie rozdartym przez różnego rodzaju niepokoje bądź świadkiem niosącym zawsze Boży pokój, aby inni mogli dzięki tobie poznać Jezusa.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 17.10.2016 wg św. Łukasza 12, 13-21 z komentarzem:

Ktoś z tłumu rzekł do Jezusa: «Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, żeby się podzielił ze mną spadkiem». Lecz On mu odpowiedział: «Człowieku, któż Mnie ustanowił sędzią albo rozjemcą nad wami?» Powiedział też do nich: «Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś opływa we wszystko, życie jego nie jest zależne od jego mienia».

I opowiedział im przypowieść: «Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło pole. I rozważał sam w sobie: „Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów”. I rzekł: „Tak zrobię: zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i tam zgromadzę całe zboże i moje dobra. I powiem sobie: Masz wielkie zasoby dóbr, na długie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj”.

Lecz Bóg rzekł do niego: „Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, coś przygotował?” Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem».

Komentarz do Ewangelii 17 października:

Ten „ktoś z tłumu”, który zwrócił się do Jezusa, zdawałoby się, że prosił o sprawiedliwość. A jednak Chrystus odciął się od jego słów. Dlaczego? Ponieważ chodzi nie tyle o sprawiedliwość, ile o spadek, o majątek. A czy Jezus ma rozdzielać doczesne bogactwa? Przecież my sami powinniśmy umieć nimi rozporządzać. I robić to najlepiej jak tylko możemy, aby inni ludzie przy tym nie tylko nie cierpieli, ale też coś zyskiwali…

Jezus wskazuje też na wielkie zagrożenie jakie płynie z posiadania, czy pragnienia jakichkolwiek dóbr. Jest nim chciwość. Powinniśmy dobrze zarządzać pieniędzmi i innymi rzeczami. Jednak nie od nich zależy nasze życie. Jest ono czymś więcej. Jest relacją z Bogiem, która rozciąga się na całą wieczność. Do czego przykładasz większą wagę – do bycia z Bogiem, czy do posiadania większej ilości rzeczy?

Nie mamy gromadzić skarbów dla siebie, ale mamy być bogaci przed Bogiem. Posiadanie bądź brak pieniędzy nie pokażą nam jednak, którą z tych dwóch rzeczy robimy. Najlepszym sprawdzianem na to jest zdolność poświęcenia czegoś swojego dla Boga i innych ludzi. Zastanów się, na ile już posiadasz tę zdolność. Może warto teraz, na koniec, poprosić Boga o serce hojne, wolne od chciwości? Aby móc zwrócić się jeszcze bardziej ku temu, co jest naprawdę ważne…

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 15.10.2016 wg św. Łukasza 12, 8-12 z komentarzem:

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Kto się przyzna do Mnie wobec ludzi, przyzna się i Syn Człowieczy do niego wobec aniołów Bożych; a kto się Mnie wyprze wobec ludzi, tego wyprę się i Ja wobec aniołów Bożych.

Każdemu, kto mówi jakieś słowo przeciw Synowi Człowieczemu, będzie przebaczone, lecz temu, kto bluźni przeciw Duchowi Świętemu, nie będzie przebaczone.

Kiedy was ciągać będą do synagog, urzędów i władz, nie martwcie się, w jaki sposób albo czym macie się bronić lub co mówić, bo Duch Święty nauczy was w tej właśnie godzinie, co należy powiedzieć”.

Komentarz do Ewangelii 15 października:

Jezus mówi dzisiaj o Duchu Świętym. To właśnie On ma pomagać chrześcijanom mówić właściwe rzeczy wobec przeciwników w synagogach, urzędach i władzach. On też uzdalnia nas do przyznawania się do Chrystusa. Wyznawać naszą wiarę, to najważniejsze, co możemy powiedzieć. Duch Święty sprawia, że wierzymy, i że tę wiarę głosimy. Zastanów się więc, na ile otwierasz się na te dary? Jaka jest Twoja wiara?

Duch Święty jest Bogiem, który postanowił przebywać wśród nas. Nie stał się człowiekiem, jak Chrystus, ale właśnie dlatego może być w inny sposób razem z tobą. On pragnie być tak blisko ciebie, aby Jego myśli stanowiły jedno z twoimi myślami. W ten właśnie sposób będą wzrastały na tym świecie wiara, nadzieja i miłość… Pomyśl, czy słyszysz czasem Jego głos? I czy go słuchasz?

Duch Święty dotyka naszego wnętrza. Buduje w nas prawdziwą miłosną relację z Bogiem i z innymi ludźmi. Dlatego próba odcięcia się od Niego, od tej miłości, jest tak poważną sprawą, tak ciężkim grzechem. Posłuchaj znowu słów Jezusa z dzisiejszej Ewangelii. Czyż nie warto żyć razem z Duchem Świętym, a nie jak najdalej od Niego? Na koniec podziękuj i wychwalaj Ducha Świętego za to, jak działał i działa w twoim życiu: za wszystkie Jego dary, za wiarę, nadzieję i miłość.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 14.10.2016 wg św. Łukasza 12, 1-7 z komentarzem:

Kiedy wielotysięczne tłumy zebrały się koło Jezusa, tak że jedni cisnęli się na drugich, zaczął mówić najpierw do swoich uczniów: «Strzeżcie się kwasu, to znaczy obłudy faryzeuszów. Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie wyszło na jaw, ani nic tajemnego, co by się nie stało wiadome.

Dlatego wszystko, co powiedzieliście w mroku, w świetle będzie słyszane, a coście w izbie szeptali do ucha, głosić będą na dachach. Lecz mówię wam, przyjaciołom moim: Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a potem nic więcej uczynić nie mogą. Pokażę wam, kogo się macie obawiać: bójcie się Tego, który po zabiciu ma moc wtrącić do piekła. Tak, mówię wam: Tego się bójcie.

Czyż nie sprzedają pięciu wróbli za dwa asy? A przecież żaden z nich nie jest zapomniany w oczach Bożych. U was zaś nawet włosy na głowie wszystkie są policzone. Nie bójcie się: jesteście ważniejsi niż wiele wróbli».

Komentarz do Ewangelii 14 października:

Jezus po raz kolejny naucza tłumy. Wczoraj w domu faryzeusza w obecności kilkunastu zaproszonych gości wypowiedział bardzo gorzkie słowa krytyki względem faryzeuszów. Dziś, przemawiając do tłumów, ostrzega przed ich kwasem. Czym jest ten faryzeuszowy kwas? Jest to obłuda, czyli zgrzyt między wypowiadanymi przez nas słowami, a tym, co w rzeczywistości robimy. Jezus przestrzega przed obłudą faryzeuszy, ale Jego słowa odnoszą się także do każdego chrześcijanina, katolika czyli do mnie samego.

Z różnych powodów często okłamujemy innych ludzi, wstydzimy się prostolinijności i szczerości. Często tworzymy grę pozorów, udajemy życzliwość czy troskę o wspólne dobro. Po prostu często jesteśmy obłudni, podobnie jak faryzeusze. Lecz świat, w którym żyjemy, mimo swoich błędów i pewnej wrogości, wciąż jest światem Bożym, w którym ostatecznie zwycięży czyste dobro. Wtedy też poznamy nie tylko każde najbardziej ukryte dobro, ale również wszelką obłudę i fałsz. „Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie wyszło na jaw”.

Jezus zachęca nas do szczerości i uczciwości. Mimo iż uczciwość jest ciężka i nieraz może nas wiele kosztować, to jednak Jezus przekonuje, że warto próbować. Im więcej prawdy, szczerości i uczciwości w naszym życiu, tym lepszymi będziemy ludźmi.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 13.10.2016 wg św. Łukasza 11, 47-54 z komentarzem:

Jezus powiedział do faryzeuszów i do uczonych w Prawie: «Biada wam, ponieważ budujecie grobowce prorokom, a wasi ojcowie ich zamordowali. A tak jesteście świadkami i przytakujecie uczynkom waszych ojców, gdyż oni ich pomordowali, a wy im wznosicie grobowce.

Dlatego też powiedziała Mądrość Boża: Poślę do nich proroków i apostołów, a z nich niektórych zabiją i prześladować będą.  Tak na tym plemieniu będzie pomszczona krew wszystkich proroków, która została przelana od stworzenia świata, od krwi Abla aż do krwi Zachariasza, który zginął między ołtarzem a przybytkiem.

Tak, mówię wam, na tym plemieniu będzie pomszczona. Biada wam, uczonym w Prawie, bo wzięliście klucze poznania; samiście nie weszli, a przeszkodziliście tym, którzy wejść chcieli».

Gdy wyszedł stamtąd, uczeni w Piśmie i faryzeusze poczęli gwałtownie nastawać na Niego i wypytywać Go o wiele rzeczy. Czyhali przy tym, żeby go podchwycić na jakimś słowie.

Komentarz do Ewangelii 13 października:

Pomyśl o jednej, konkretnej osobie, która jest dla ciebie autorytetem moralnym. Kiedy masz jakiś dylemat, jest ona pierwszą, do której kierujesz swoje kroki. Jak wygląda wasza relacja? Czy każde jej słowo zostawiasz bez krytyki i przyjmujesz takim, jakim jest?

Z jednej strony chcemy być samowystarczalni, z drugiej zaś lubimy zrzucać odpowiedzialność za nasze życie na innych. Co powoduje, że tak bardzo sobie nie ufasz? Co leży u podstaw twoich decyzji?

Pan Jezus w tej Ewangelii chce Cię uświadomić, abyś myślał sam, abyś korzystał z Jego darów, Jego mądrości. Abyś nie szedł ślepo za tłumem, lecz byś raczej odważnie kroczył na przekór wszystkiemu, co zmanipulowane i przyjęte jako norma.

Spójrz Panu Jezusowi prosto w oczy, zobacz Jego dobroć i miłość. Proś Go, aby dał Ci odwagę i mądrość, by iść za Jego słowem, by żyć ze swoją rodziną, przyjaciółmi, kolegami z pracy, z Kościołem.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 12.10.2016 wg św. Łukasza 11, 42-46 z komentarzem:

Jezus powiedział do faryzeuszów i uczonych w Prawie: „Biada wam, faryzeuszom, bo dajecie dziesięcinę z mięty i ruty, i z wszelkiego rodzaju jarzyny, a pomijacie sprawiedliwość i miłość Bożą. Tymczasem to należało czynić, i tamtego nie opuszczać.

Biada wam, faryzeuszom, bo lubicie pierwsze miejsce w synagogach i pozdrowienia na rynku. Biada wam, bo jesteście jak groby niewidoczne, po których ludzie bezwiednie przechodzą”.

Wtedy odezwał się do Niego jeden z uczonych w Prawie: „Nauczycielu, tymi słowami nam też ubliżasz”. On odparł: „I wam, uczonym w Prawie, biada! Bo wkładacie na ludzi ciężary nie do uniesienia, a sami jednym palcem ciężarów tych nie dotykacie”.

Komentarz do Ewangelii 12 października:

Wszyscy lubimy wygrywać i zdobywać złote medale, słyszeć wiwaty i motywujące okrzyki. Cieszymy się, gdy nasza drużyna zdobywa gole, a sędzia wystawia przeciwnikowi żółtą kartkę. Wszystko wtedy wydaje się piękne i proste.

Co robisz kiedy w Twoim życiu nagle bijesz sobie samobója, gdy wokół Ciebie jest więcej krytyki i trudnych słów do przyjęcia, mówiących o Twoich błędach. Gdy Twój cel, który sobie obrałeś, oddala się. Czy od razu przychodzi Ci do głowy, że może czas coś w sobie zmienić?

Reguły gry, jakie daje Ci Pan, są bardzo proste. Należy kierować się jedynie sprawiedliwością i miłością. Zatrzymaj się na moment, uspokój swoje emocje i myśli, abyś mógł zastanowić się, jakie są motywacje tego, co teraz robisz w życiu? Jezus nie karci Cię za to, jak żyjesz. Zaprasza Cię do nauki dystansu do siebie i własnych przyzwyczajeń. Proś Go, abyś potrafił raczej sam przyznać się do błędu i wychodzić ze stereotypów, aniżeli szukać winy u innych.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 11.10.2016 wg św. Łukasza 11, 37-41 z komentarzem:

Pewien faryzeusz zaprosił Jezusa do siebie na obiad. Poszedł więc i zajął miejsce za stołem. Lecz faryzeusz, widząc to, wyraził zdziwienie, że nie obmył wpierw rąk przed posiłkiem.

Na to rzekł Pan do niego: «Właśnie wy, faryzeusze, dbacie o czystość zewnętrznej strony kielicha i misy, a wasze wnętrze pełne jest zdzierstwa i niegodziwości.

Nierozumni! Czyż Stwórca zewnętrznej strony nie uczynił także wnętrza? Raczej dajcie to, co jest wewnątrz, na jałmużnę, a zaraz wszystko będzie dla was czyste».

Komentarz do Ewangelii 11 października:

Paradoksem mogło by się wydawać zaproszenie faryzeusza i jego natychmiastowa uwaga. Czy nie zbyt pochopnie oceniamy jego postawę? Czy i Ty czasem, kiedy ktoś robi Ci przysługę, nie wytykasz mu błędów, których sam byś nie popełnił?

Jezus gani faryzeusza za jego podejście, a zarazem pokazuje bardzo ciekawą sprawę. Pokazuje, że zawsze jest sobą, w każdym środowisku, w każdej sytuacji. Nie próbuje wpasować się w ramy współczesnych Mu zwyczajów. Jest sobą.

Pan Jezus zaprasza nas, by po prostu ucieszyć się Jego obecnością, ucieszyć się drugim człowiekiem takim, jakim jest: z jego wadami, niedociągnięciami, różnymi nawykami. Przypomnij sobie swoje ostatnie spotkanie z bliską Ci osobą. Na czym najbardziej się skupiałeś? Popatrz jeszcze raz na siebie, na to jak jesteś ubrany, uczesany, ile jeszcze masz spraw do załatwienia. A teraz popatrz na Jezusa, który mówi Ci, abyś to wszystko zostawił. Jedyne czego od Ciebie oczekuje, to abyś przyszedł i usiadł obok Niego, odetchnął. Proś Go o taką umiejętność.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl

Ewangelia z 10.10.2016 wg św. Łukasza 11, 29-32 z komentarzem:

Gdy tłumy się gromadziły, Jezus zaczął mówić: „To plemię jest plemieniem przewrotnym. Żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, prócz znaku Jonasza. Jak bowiem Jonasz był znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak będzie Syn Człowieczy dla tego plemienia.

Królowa z Południa powstanie na sądzie przeciw ludziom tego plemienia i potępi ich; ponieważ ona przybyła z krańców ziemi słuchać mądrości Salomona, a oto tu jest coś więcej niż Salomon.

Ludzie z Niniwy powstaną na sądzie przeciw temu plemieniu i potępią je; ponieważ oni dzięki nawoływaniu Jonasza się nawrócili, a oto tu jest coś więcej niż Jonasz”.

Komentarz do Ewangelii na 10 październik:

Ludzie przychodzą do Jezusa i przynoszą swoje oczekiwania, chcą zobaczyć znaki, cuda. On nie zachowuje się tak jakby chciały tłumy, nie robi pokazu swoich niesamowitych umiejętności. Co mogli poczuć ci, którzy przyszli? Pomyśl co Ty czujesz kiedy Pan Bóg nie spełnia Twoich pragnień? Tłumy nie zobaczyły żadnych cudów, mało tego usłyszały gorzką prawdę o sobie. Jezus obnażył prawdziwe intencje tych, którzy przyszli. Oni nie chcieli zmienić swojego życia, ale zaspokoić swoją ciekawość. Czy dostrzegam prawdziwe intencje, które kierują moją relacją z Bogiem? Może tak naprawdę chcę tylko pozachwycać się, poczuć coś?

Jezus podaje przykłady tych którzy doświadczyli pozornie czegoś prostego, ale wystarczającego żeby przemienić swoje życie. Jonasz nawoływał do nawrócenia, i całe miasto Niniwa, wszyscy jego mieszkańcy zmienili swoje życie. Królowa Saby słuchała mądrości Salomona i to zmieniło jej życie. Pan Bóg chce działać często przez proste sytuacje, przez ludzi których spotykamy, chce pokazać nam że to wystarczy do nawrócenia.

Jezus chce, abyśmy żyli w prawdzie. Chrześcijanin to człowiek, który nie ucieka od prawdy o sobie, która czasami jest trudna. Bóg nie chce nas odrzucić, ale dać doświadczyć swojej miłość i powoli przemieniać każdego dnia. Ludzie z Niniwy i królowa Saby przemienili się przez słuchanie. Proś Boga o łaskę słuchania Go w codzienności.

Źródła: ewangelia.org; modlitwawdrodze.pl