Ewangelia na dziś z 14.02.2026 (Łk 10,1-9) z komentarzem:
Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwu uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie! Oto posyłam was jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie. Gdy wejdziecie do jakiegoś domu, najpierw mówcie: Pokój temu domowi. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co będą mieli: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże”.
Komentarz do Ewangelii na 14 lutego:
Jezus posyła uczniów, którzy wcześniej byli świadkami Jego czynów i cudów. Słyszeli nauczanie pełne mocy i widzieli reakcje ludzi – także sprzeciw i niechęć ze strony religijnych przywódców. To wszystko mogło rodzić w nich obawy. A jednak, mimo trudności i zmęczenia, nie wycofują się z misji. Zatrzymaj się i zapytaj siebie: co dodaje ci odwagi, gdy Jezus zaprasza cię do działania i dawania świadectwa?
W chwili posłania Jezus obdarza uczniów swoją łaską i zaufaniem. Wierzy, że to, czego już doświadczyli, wystarczy, by swoim życiem pociągać innych ku Bogu. Zachęca ich do prostoty, szczerości i wolności serca, także wobec spraw materialnych. Taka postawa daje wewnętrzną lekkość i pokój. Jak te Jezusowe wskazania dotykają twojej codzienności?
Uczniowie nie mają głosić samych siebie ani budować własnych wizji. Są posłani, by nieść pokój i rozpalać nadzieję w sercach spotykanych ludzi. Przypomnij sobie moment, w którym twoje słowa lub postawa stały się dla kogoś źródłem pokoju albo otuchy. Na zakończenie tej modlitwy poproś Jezusa o serce wolne od lęku oraz o siłę, by każdego dnia umieć świadczyć o Jego obecności w prostych, zwyczajnych sytuacjach.