Ewangelia na dziś z 20.01.2026 (Mk 2, 23-28) z komentarzem:
Pewnego razu, gdy Jezus przechodził w szabat pośród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. Na to faryzeusze mówili do Niego: «Patrz, czemu oni czynią w szabat to, czego nie wolno?» On im odpowiedział: «Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie i poczuł głód, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom». I dodał: «To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest Panem także szabatu».
Komentarz do Ewangelii na 20 stycznia:
Na początku spróbuj przyjrzeć się apostołom. Są głodni, prawdopodobnie zmęczeni drogą, którą przeszli, i pozbawieni możliwości zdobycia jedzenia. Wychowani w szacunku do Prawa mogą odczuwać niepokój, sięgając po kłosy, jakby przekraczali jedną z podstawowych zasad swojego świata. Zostają postawieni wobec odkrycia, że istnieje coś ważniejszego niż sama litera prawa. Jak w tym świetle postrzegasz swoje sumienie?
Faryzeusze uważnie obserwują Jezusa i Jego uczniów i natychmiast reagują na złamanie szabatu. Nie dostrzegają głodu w oczach ludzi ani zmęczenia widocznego na ich twarzach. Być może sami byli najedzeni i wypoczęci, zadbali o siebie, lecz nie proponują żadnego rozwiązania w tej sytuacji. Zatrzymaj się i zapytaj: kogo łatwiej ci ocenić, zamiast zobaczyć jego realne potrzeby?
Jezus interpretuje Prawo, także przykazanie szabatu, przez pryzmat miłosierdzia wobec człowieka i jego słabości. Sam, stając się człowiekiem, doświadczył głodu, zmęczenia i choroby. Zwróć uwagę na to, co rodzi się w twoim sercu, gdy zestawione zostają prawo i konkretne ludzkie potrzeby. Na koniec opowiedz Jezusowi jak bliskiemu przyjacielowi o tym, co najbardziej poruszyło cię podczas tej modlitwy.