Ewangelia na dziś z 17.01.2026 (Mk 2, 13-17) z komentarzem:
Jezus wyszedł znowu nad jezioro. Cały lud przychodził do Niego, a On go nauczał. A przechodząc, ujrzał Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego na komorze celnej, i rzekł do niego: «Pójdź za Mną!» Ten wstał i poszedł za Nim. Gdy Jezus siedział w jego domu przy stole, wielu celników i grzeszników siedziało razem z Jezusem i Jego uczniami. Wielu bowiem było tych, którzy szli za Nim. Niektórzy uczeni w Piśmie, spośród faryzeuszów, widząc, że je z grzesznikami i celnikami, mówili do Jego uczniów: «Czemu On je i pije z celnikami i grzesznikami?» Jezus, usłyszawszy to, rzekł do nich: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem, aby powołać sprawiedliwych, ale grzeszników».
Komentarz do Ewangelii na 17 stycznia:
Mateusz, siedzący w komorze celnej, prawdopodobnie nie nosił w sercu wielkiej nadziei. Był pogardzany przez ludzi, a jego codzienność wypełniała praca uznawana za nieuczciwą i hańbiącą. Pobierał podatki dla okupanta. I właśnie tam, w tej przestrzeni odrzucenia i rutyny, spotyka Jezusa. Zatrzymaj się i zapytaj siebie: gdzie Jezus chce spotkać się dziś z tobą? Jakiego spotkania z Nim pragniesz?
„Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają.” Jezus jest lekarzem, który nie boi się naszych ran. Z czułością dotyka tego, co w nas chore, poranione i kruche. Daje czas na uzdrowienie i proces dojrzewania. Jego obecność przynosi życie i przywraca harmonię. Twoje rany nie odstraszają Boga – są miejscem, w którym chce działać. Spróbuj opowiedzieć Mu o tym, co w tobie boli lub pozostaje jeszcze nieuporządkowane.
Jezus nie obawia się zasiadać do stołu z celnikami i grzesznikami. Nie waha się też powołać Mateusza. Nadaje jego życiu nowy sens i czyni go apostołem. Zauważ, że Jezus nie tylko uzdrawia, ale także obdarza zaufaniem. Zaprasza do współpracy i wspólnej drogi. Na koniec porozmawiaj z Nim jak z bliskim przyjacielem. Opowiedz Mu o tym, co wydarzyło się w twoim sercu podczas tej modlitwy.