Miesiąc: grudzień 2025

Ewangelia na dziś z 26.12.2025 (Mt 10,17-22) z komentarzem:

Jezus powiedział do swoich apostołów: «Miejcie się na baczności przed ludźmi! Będą was wydawać sądom i w swych synagogach będą was biczować. Nawet przed namiestników i królów będą was prowadzić z mego powodu, na świadectwo im i poganom. Kiedy was wydadzą, nie martwcie się o to, jak ani co macie mówić. W owej bowiem godzinie będzie wam poddane, co macie mówić, gdyż nie wy będziecie mówili, lecz Duch Ojca waszego będzie mówił przez was. Brat wyda brata na śmierć i ojciec syna; dzieci powstaną przeciw rodzicom i o śmierć ich przyprawią. Będziecie w nienawiści u wszystkich z powodu mego imienia. Lecz kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony».

Komentarz do Ewangelii na 26 grudnia:

W słowach Jezusa z dzisiejszej ewangelii pobrzmiewa wyraźna przestroga. Dotyczy ona relacji z tymi, którzy nie wierzą w Boga albo pozostają wobec Niego obojętni. Chodzi o świadectwo wiary, które czasem może prowadzić do odrzucenia, a nawet prześladowania. Co w twoim życiu oznacza dawanie świadectwa wiary? Czy jesteś gotów je podjąć?

Jezus wyjaśnia, że nie trzeba bać się prześladowań. Nie jesteśmy w nich sami. Jest Ktoś, kto wspiera i umacnia – Duch Święty. To On daje odwagę, siłę i wewnętrzną moc. Spójrz na sytuacje w swoim życiu, które wydają się bez wyjścia. W jaki sposób mogą zostać uzdrowione i przemienione?

Spróbuj odpowiedzieć sobie na pytanie: czy naprawdę wierzysz w słowa Jezusa, że wytrwałość prowadzi do zbawienia? Na zakończenie podziękuj Jezusowi za dar Ducha Świętego, za Jego obecność w twoim życiu i za dobre natchnienia, które ci daje.

Ewangelia na dziś z 25.12.2025 (J 1, 1-18) z komentarzem:

Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, z tego, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła. Pojawił się człowiek posłany przez Boga, Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego.

Nie był on światłością, lecz został posłany, aby zaświadczyć o światłości. Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi. Na świecie było Słowo, a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego – którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili. A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy.

Jan daje o Nim świadectwo i głośno woła w słowach: «Ten był, o którym powiedziałem: Ten, który po mnie idzie, przewyższył mnie godnością, gdyż był wcześniej ode mnie». Z Jego pełności wszyscy otrzymaliśmy – łaskę po łasce. Podczas gdy Prawo zostało dane za pośrednictwem Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Boga nikt nigdy nie widział; ten Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, o Nim pouczył.

Komentarz do Ewangelii na 25 grudnia:

Odwieczne Słowo Ojca, przez które został stworzony świat, przyszło na ziemię i zamieszkało pośród nas jako małe, bezbronne Dziecko. Takiego Boga nie trzeba się lękać. Stwórca wszystkiego zapragnął dotrzeć do ludzkiego serca drogą miłości i tej miłości nas uczyć. Stał się tak bliski, że można Go wziąć na ręce, przytulić i adorować z zachwytem. Spróbuj wyobrazić sobie, że trzymasz w ramionach małego Jezusa – Boga, który stał się dzieckiem.

Jezus przychodzi do tego, co do Niego należy – do serca człowieka – i pragnie w nim zamieszkać. Gdy zostaje przyjęty, wnosi do wnętrza Boże życie i światło. Ci, którzy w Niego wierzą, stają się dziećmi Boga. Tylko przyjmując Jezusa można odkryć swoją prawdziwą tożsamość i godność – dziecięctwo Boże. Co dla ciebie znaczy być dzieckiem Boga?

W ziemskim życiu Bóg pozostaje dla nas Tajemnicą – nie możemy Go zobaczyć ani w pełni pojąć. Syn Boży, który trwa w najgłębszej relacji z Ojcem, objawia Go światu. Żyjąc w Jego świetle i bliskości, coraz bardziej poznajemy prawdę o Bogu. Doświadczamy Jego miłości i uczymy się o niej świadczyć. Co Jezus wnosi do twojego życia? Co objawia ci o Bogu Ojcu? Na zakończenie opowiedz Jezusowi o tym, co poruszyło się w twoim sercu podczas tej modlitwy.

Ewangelia na dziś z 24.12.2025 (Łk 1, 67-79) z komentarzem:

Zachariasz, ojciec Jana, został napełniony Duchem Świętym i zaczął prorokować, mówiąc: «Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, bo lud swój nawiedził i wyzwolił, i wzbudził dla nas moc zbawczą w domu swego sługi, Dawida: jak zapowiedział od dawna przez usta swych świętych proroków, że nas wybawi od naszych nieprzyjaciół i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą; że naszym ojcom okaże miłosierdzie i wspomni na swe święte przymierze – na przysięgę, którą złożył ojcu naszemu, Abrahamowi.

Da nam, że z mocy nieprzyjaciół wyrwani, służyć Mu będziemy bez trwogi, w pobożności i sprawiedliwości przed Nim po wszystkie dni nasze. A ty, dziecię, zwać się będziesz prorokiem Najwyższego, gdyż pójdziesz przed Panem przygotować Mu drogi; Jego ludowi dasz poznać zbawienie przez odpuszczenie grzechów, dzięki serdecznej litości naszego Boga, z jaką nas nawiedzi z wysoka Wschodzące Słońce, by oświecić tych, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają, aby nasze kroki skierować na drogę pokoju».

Komentarz do Ewangelii na 24 grudnia:

Tej nocy narodzi się Jezus Chrystus – nasz Pan i Zbawiciel. Czy twoje serce na Niego czeka? Czy pragnie spotkania z Nim? Jezus chce być blisko ciebie, pragnie uwalniać cię od lęku, smutku, a także od tej biedy, którą czasem dostrzegasz wokół siebie i w sobie. Czy pozwolisz Mu narodzić się w twoim sercu?

Jezus zaprasza dziś, abyś przygotował Mu miejsce w swoim wnętrzu, w rodzinie, w pracy, we wspólnocie. Czy jesteś gotów przyjąć Go do swojej codzienności? Czy zgodzisz się otoczyć Go troską i uwagą? On jest blisko – bezbronny, ubogi, spragniony miłości. Choć jest Bogiem pełnym mocy, wybiera drogę kruchości i potrzebuje ciepła serca, miłości i obecności. Czy pozwolisz Mu zamieszkać w sobie?

Przez cały Adwent przygotowywałeś się na to spotkanie. Czy dziś twoje serce jest gotowe? Czy tajemnica Bożego Narodzenia pozostanie z tobą także w kolejnych dniach? Czy twoja miłość do Jezusa zapłonie na nowo? Podziękuj Mu za łaskę drogi, którą cię prowadzi, oraz za to, że dziś możesz przyjąć Go do swojego serca.

Ewangelia na dziś z 23.12.2025 (Łk 1,57-66) z komentarzem:

Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał jej tak wielkie miłosierdzie, cieszyli się z nią razem. Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię, i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza. Ale matka jego odpowiedziała: „Nie, natomiast ma otrzymać imię Jan”. Odrzekli jej: „Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię”. Pytali więc na migi jego ojca, jak by chciał go nazwać.

On zażądał tabliczki i napisał: „Jan będzie mu na imię”. I zdumieli się wszyscy. A natychmiast otworzyły się jego usta i rozwiązał się jego język, i mówił, błogosławiąc Boga. Wtedy strach padł na wszystkich ich sąsiadów. W całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się zdarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i pytali: „Kimże będzie to dziecię?” Bo istotnie ręka Pańska była z nim.

Komentarz do Ewangelii na 23 grudnia:

Narodzinom Jana towarzyszyły znaki wskazujące, że jego życie będzie miało szczególne znaczenie. Dla rodziców, którzy byli już w podeszłym wieku, stał się wyjątkowym darem Boga i owocem Jego łaski, bo po ludzku jego narodziny wydawały się niemal niemożliwe. W postawie wdzięczności wypełniają polecenie anioła, nadając mu imię Jan, i wychowują go do służby Bogu, by przygotował drogę Mesjaszowi. Narodziny, imię i powołanie ukształtowały jego tożsamość. Zatrzymaj się przy swoim imieniu – jakie uczucia w tobie budzi?

Rodzice Jana nie mieli wątpliwości, kto jest źródłem otrzymanego daru, i potrafili odpowiedzieć Bogu wdzięcznością. Pomyśl o darach, które sam od Niego otrzymałeś – o życiu, talentach, relacjach, powołaniu, a także o obietnicy zbawienia. W jaki sposób wyrażasz Bogu wdzięczność za to wszystko? A może właśnie teraz chcesz Mu szczególnie podziękować? Zrób to.

Każde nowe życie i każdy człowiek są bezcennym darem Boga i kimś wyjątkowym w oczach Ojca. Uświadom sobie, że i ty jesteś jak Jan – upragniony, oczekiwany, obdarzony łaską Pana i wezwany, by nieść innym dobrą nowinę o Jezusie. Na zakończenie podziękuj Bogu Ojcu za dar życia, Jezusowi za przywrócone Boże synostwo, a Duchowi Świętemu za to, że nieustannie cię uświęca i ożywia.

Ewangelia na dziś z 22.12.2025 (Łk 1, 46-56) z komentarzem:

W owym czasie Maryja rzekła: «Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim. Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy, oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia. Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, święte jest imię Jego. A Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenia nad tymi, co się Go boją. Okazał moc swego ramienia, rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich.

Strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych. Głodnych nasycił dobrami, a bogatych z niczym odprawił. Ujął się za sługą swoim, Izraelem, pomny na swe miłosierdzie. Jak obiecał naszym ojcom, Abrahamowi i jego potomstwa na wieki.» Maryja pozostała u niej około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.

Komentarz do Ewangelii na 22 grudnia:

Pieśń Magnificat należy do najpiękniejszych hymnów Pisma Świętego. Nie ze względu na formę literacką, lecz ze względu na Tę, która ją wypowiada. Maryja ma serce wolne i czyste w intencjach. Wie, że wszystko, co Bóg w Niej uczynił, jest Jego darem. Ta świadomość rodzi wdzięczność – owoc głębokiego zaufania Panu.

Maryja staje się dla nas wzorem dojrzałego i bogatego życia duchowego. Jej postawa wyrasta z uważnej refleksji, która pozwala dostrzegać działanie Boga nawet wtedy, gdy po ludzku sytuacja wydaje się bez wyjścia. Tak właśnie wyglądały okoliczności Jej życia.

Za chwilę usłyszysz Magnificat ponownie. Spróbuj jeszcze raz zwrócić uwagę na Tę, która wypowiada te słowa, oraz na Tego, który jest ich prawdziwym centrum. Wsłuchaj się w to, jakie przymioty Boga Maryja wysławia i co one mówią o Jego działaniu. Magnificat jest także pieśnią o ludzkiej słabości i niedostatku. Poczucie braku skłania do postawienia pytania o to, co naprawdę jest ważne. Otwiera serce na potrzebę Boga. Gdzie dziś widzisz prawdziwą wartość? Co okazało się iluzją albo sposobem ucieczki? Prawdziwa mądrość nie wstydzi się pokładać nadziei w Bogu.

Ewangelia na dziś z 20.12.2025 (Łk 1,26-38) z komentarzem:

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Wszedłszy do Niej, anioł rzekł: „Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami”. Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie.

Lecz anioł rzekł do Niej: „Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca”. Na to Maryja rzekła do anioła: „Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?”

Anioł Jej odpowiedział: „Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą miano za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego”. Na to rzekła Maryja: „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego”. Wtedy odszedł od Niej anioł.

Komentarz do Ewangelii na 20 grudnia:

Anioł mówi „nie bój się”, a więc Maryja doświadcza lęku. Ta, która była wolna od grzechu, odczuwa strach po słowach Gabriela. A przecież mogłoby się wydawać, że powinny one przynieść wyłącznie radość, bo słyszy, że jest błogosławiona, czyli szczęśliwa. Skoro jednak lęk się pojawia, oznacza to, że słowa Boga dotykają w Niej czegoś bardzo głębokiego. Jakie uczucia rodzą się w tobie, gdy Bóg mówi ci, że jesteś wyjątkowy i wybrany?

Gdy strach prawdopodobnie zaczyna ustępować, pojawiają się pytania i wątpliwości związane z wyjaśnieniem anioła. Maryja żyje Słowem Bożym, ale nie ucieka od rzeczywistości. Nie boi się nazwać tego, czego nie rozumie, i wypowiedzieć swoich pytań. Uczniowie wiele lat później także będą nieustannie dopytywać Jezusa. Wiara więc nie wyklucza wątpliwości. Czy potrafisz to przyjąć? Czy dzielisz się swoimi pytaniami z Bogiem?

Umocniona przez Bożego posłańca Maryja odpowiada: „niech mi się stanie według słowa twego”. Trwa w żywej relacji z Bogiem. Otwiera przed Nim swoje wnętrze, pozwala Mu zajrzeć do serca jak bliskiemu przyjacielowi. Młoda dziewczyna zgadza się na plan Boga, który po ludzku wydaje się niezwykły i ryzykowny, a jednak jest przez Niego w pełni przygotowany. Słowa „niech mi się stanie” oznaczają – przyjmuję rzeczywistość taką, jaka jest, nie buntuję się. Posłuchaj jeszcze raz dialogu anioła z Maryją, która przyjmuje Bożą propozycję, by w Jej życiu mogła realizować się miłość. Maryjo, mimo lęku i wątpliwości poszłaś za głosem Boga. Wspieraj nas na tej drodze, która także dla nas nie zawsze jest łatwa.

Ewangelia na dziś z 19.12.2025 (Łk 1,5-25) z komentarzem:

Za czasów Heroda, króla Judei, żył pewien kapłan, imieniem Zachariasz, z oddziału Abiasza. Miał on żonę z rodu Aarona, a na imię było jej Elżbieta. Oboje byli sprawiedliwi wobec Boga i postępowali nienagannie według wszystkich przykazań i przepisów Pańskich. Nie mieli jednak dziecka, ponieważ Elżbieta była niepłodna; oboje zaś już posunęli się w latach. Kiedy Zachariasz według wyznaczonej dla swego oddziału kolei pełnił służbę kapłańską przed Bogiem, jemu zgodnie ze zwyczajem kapłańskim przypadł w udziale los, żeby wejść do przybytku Pańskiego i złożyć ofiarę kadzenia. A cały lud modlił się na zewnątrz w czasie ofiary kadzenia.

Wtedy ukazał mu się anioł Pański, stojący po prawej stronie ołtarza kadzenia. Przeraził się na ten widok Zachariasz i strach padł na niego. Lecz anioł rzekł do niego: „Nie bój się, Zachariaszu! Twoja prośba została wysłuchana: żona twoja, Elżbieta, urodzi ci syna i nadasz mu imię Jan. Będzie to dla ciebie radość i wesele; i wielu cieszyć się będzie z jego narodzin. Będzie bowiem wielki w oczach Pana; wina i sycery pić nie będzie i już w łonie matki napełniony zostanie Duchem Świętym. Wielu spośród synów Izraela nawróci do Pana, ich Boga; on sam pójdzie przed Nim w duchu i z mocą Eliasza, żeby serca ojców nakłonić ku dzieciom, a nieposłusznych do rozwagi sprawiedliwych, by przygotować Panu lud doskonały”. Na to rzekł Zachariasz do anioła: „Po czym to poznam? Bo sam jestem już stary i moja żona jest w podeszłym wieku”.

Odpowiedział mu anioł: „Ja jestem Gabriel, stojący przed Bogiem. I zostałem posłany, aby mówić z tobą i oznajmić ci tę radosną nowinę. A oto będziesz niemy i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, w którym się to stanie, bo nie uwierzyłeś moim słowom, które się spełnią w swoim czasie”. Lud tymczasem czekał na Zachariasza i dziwił się, że tak długo zatrzymuje się w przybytku. Kiedy wyszedł, nie mógł do nich mówić, zrozumieli więc, że miał widzenie w przybytku. On zaś dawał im znaki i pozostał niemy. A gdy upłynęły dni jego posługi kapłańskiej, powrócił do swego domu. Potem żona jego, Elżbieta, poczęła i kryła się z tym przez pięć miesięcy, mówiąc: „Tak uczynił mi Pan wówczas, kiedy wejrzał łaskawie, by zdjąć ze mnie hańbę wśród ludzi”.

Komentarz do Ewangelii na 19 grudnia:

Pragnienie Zachariasza wydawało się czymś nieosiągalnym, wręcz niemożliwym do spełnienia. A jednak trwało w jego sercu. Pragnienia, które rodzą się z Boga, mają w sobie siłę i głębię, nawet jeśli po ludzku wydają się nierealne. Bóg zapewnia, że dla Niego nie ma nic niemożliwego. Czy w twoim sercu jest dziś wiara w Jego wszechmoc?

Zachariasz doświadczył zwątpienia. Choć przez lata modlił się o ten cud, w pewnym momencie pojawiły się w nim wątpliwości. Mimo to Bóg zadziałał, a czas oczekiwania stał się dla Zachariasza drogą dojrzewania wiary. Jeśli i ty na coś czekasz, być może właśnie w tym czasie Bóg formuje twoje serce. Czy pozwolisz, aby niecierpliwość i rozgoryczenie zajęły w nim miejsce tylko dlatego, że sprawy nie układają się według twojego planu? Bóg odpowiada na ludzkie pragnienia – zawsze, choć nie zawsze w sposób, jakiego się spodziewamy.

Bóg spełnił pragnienie Zachariasza w sposób znacznie większy, niż mógł sobie wyobrazić. Nie tylko obdarzył go synem, ale powierzył mu dziecko, które miało stać się prorokiem zapowiadającym przyjście Jezusa. Podobnie i w twoim życiu Bóg, odpowiadając na pragnienia serca, przygotowuje coś więcej, aby objawić swoją chwałę. Czy jesteś gotów przyjąć Jego wolę, nawet jeśli okaże się ona zaskakująco piękna? Na zakończenie podziękuj Bogu za pragnienia, które składa w twoim sercu.

Ewangelia na dziś z 18.12.2025 (Mt 1,18-24) z komentarzem:

Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: „Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów”.

A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: „Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel”, to znaczy Bóg z nami. Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie.

Komentarz do Ewangelii na 18 grudnia:

Bóg działa w życiu każdego człowieka. Doświadczasz tego na różne sposoby – prosisz o Jego pomoc, oczekujesz łask, próbujesz z Nim współpracować. Wołasz do Niego w momentach trudnych i dziękujesz za to, co przynosi codzienność, szczególnie za dobro, którego doświadczasz. Ile takich znaków Bożej obecności potrafisz dziś dostrzec w swoim życiu?

A jednak nie wszystko, co się wydarza, odpowiada twoim oczekiwaniom czy wyobrażeniom o działaniu Boga. Pojawia się cierpienie, którego sens trudno zrozumieć. Czasem konkretna sytuacja sprawia, że zaczynasz być postrzegany jako ktoś „inny”, niezrozumiały dla otoczenia. Wyznawanie wiary nie zawsze spotyka się z akceptacją.

Bycie postrzeganym jako „nierozsądny” z powodu wiary w Jezusa nie jest łatwe. Nie tylko ze względu na reakcje innych, ale także dlatego, że nie zawsze z całą pewnością wiemy, czego Jezus od nas oczekuje. Dlatego warto szukać wsparcia u osób dojrzałych duchowo, które pomogą rozeznawać Boże prowadzenie. Proś Ducha Świętego, aby pomagał ci odczytywać sens wydarzeń, przez które Bóg do ciebie przychodzi, i prowadził cię drogą zaufania.

Ewangelia na dziś z 17.12.2025 (Mt 1,1-17) z komentarzem:

Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama. Abraham był ojcem Izaaka; Izaak ojcem Jakuba; Jakub ojcem Judy i jego braci; Juda zaś był ojcem Faresa i Zary, których matką była Tamar. Fares był ojcem Esroma; Esrom ojcem Arama; Aram ojcem Aminadaba; Aminadab ojcem Naassona; Naasson ojcem Salmona; Salmon ojcem Booza, a matką była Rachab. Booz był ojcem Obeda, a matką była Rut. Obed był ojcem Jessego, a Jesse ojcem króla Dawida. Dawid był ojcem Salomona, a matką była dawna żona Uriasza.

Salomon był ojcem Roboama; Roboam ojcem Abiasza; Abiasz ojcem Asy; Asa ojcem Jozafata; Jozafat ojcem Jorama; Joram ojcem Ozjasza; Ozjasz ojcem Joatama; Joatam ojcem Achaza; Achaz ojcem Ezechiasza; Ezechiasz ojcem Manassesa; Manasses ojcem Amosa; Amos ojcem Jozjasza; Jozjasz ojcem Jechoniasza i jego braci w czasie przesiedlenia babilońskiego. Po przesiedleniu babilońskim Jechoniasz był ojcem Salatiela; Salatiel ojcem Zorobabela; Zorobabel ojcem Abiuda; Abiud ojcem Eliakima; Eliakim ojcem Azora; Azor ojcem Sadoka; Sadok ojcem Achima; Achim ojcem Eliuda; Eliud ojcem Eleazara; Eleazar ojcem Mattana; Mattan ojcem Jakuba; Jakub ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem.

Tak więc od Abrahama do Dawida jest w sumie czternaście pokoleń; od Dawida do przesiedlenia babilońskiego czternaście pokoleń; od przesiedlenia babilońskiego do Chrystusa czternaście pokoleń.

Komentarz do Ewangelii na 17 grudnia:

Czytając fragment Ewangelii z rodowodem Jezusa, łatwo postawić pytanie: jaki jest sens jego przywoływania? Czy ma on dziś dla nas jakieś znaczenie? W codziennym życiu bywa ważne, by poznać rodzinę osób, które stają się nam bliskie. Ale dlaczego mamy poznawać cały rodowód Jezusa?

Być może Jezus chce w ten sposób pokazać, że przychodzi w określonym czasie i w konkretnej historii. Jego narodzenie nie jest przypadkiem ani wydarzeniem wyrwanym z kontekstu. Historia zbawienia była przygotowywana przez pokolenia, trwała zanim Jezus przyszedł na świat i nie zakończyła się wraz z Jego ziemskim życiem. Chrystus pozostaje obecny także dziś.

Jezus przychodzi zawsze do konkretnych osób. Przychodzi również do ciebie, aby prowadzić cię do Ojca. Tak jak spotykali Go ludzie żyjący dwa tysiące lat temu, tak i dziś spotykają Go ci, którzy są uważni na Jego obecność. Dlatego potrzeba czujności i otwartego serca. Proś Ducha Świętego, aby uczył cię dostrzegać działanie Boga w tym konkretnym czasie twojego życia i w tym, co dzieje się w tobie teraz.